سید محمدکاظم طباطبائی یزدی (۱۲۴۸ق-۱۳۳۷ق) از فقهای شیعه و تالیف کننده کتاب العروة الوثقی میباشد که بعداز درگذشت سید محمدحسن شیرازی، به مرجعیت رسید. او از معارضان نهضت مشروطه بود. سید یزدی در مقابل حمله ایتالیا به لیبی، حمله انگلیس به عراق و حمله روسیه به کشور ایران حکم به وجوب امان مسلمان ها از وطن را صادر مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرد.
محمدباقر آقا نجفی اصفهانی و سید محمدحسن شیرازی از استادان سید محمدکاظم یزدی بودند و برخی از شاگردان او هم عبارتاند از: محمدحسین کشف کنندهالغطاء، آقا ضیاء عراقی، سید عبدالحسین شرفالدین، حسنعلی نخودکی اصفهانی، سید محمدتقی خوانساری، سید محسن امین و رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد آقابزرگ تهرانی.
کتاب عروةالوثقای سیدِ یزدی از مشهورترین کتابهای حیطههای علمیه میباشد و گستردنها و لبههای فراوانی بر آن درج شده میباشد. کتابهای بالاتر از طریق امتحانوخطا و سید محمدکاظم یزدی، فقه دوراندیش درباره معاش او مندرجاند.
معاشطومار
سید یزدی در کنار فرزندانش
سید محمدکاظم یزدی در روستای کِسنَویهٔ یزد متولد شد.[۱] پدرش سید عبدالعظیم کشاورز بود. نسب او به سادات طباطبایی و امام حسن مجتبی(ع) می رسد.[۲] درباره سال به دنیا آمدن سید محمدکاظم اختلافاتی وجود دارااست: در اعیانالشیعه، سال ۱۲۴۷ق نام برده میباشد[۳] و علی دوانی در کتاب نهضت روحانیون کشور ایران، به گزارش خانواده وی، سال ۱۲۴۸ق را ذکر نموده آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد است.[۴]
بقعه سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و پسرش سید محمد در مقبره امام علی(ع)
حرم محمدکاظم یزدی در بقاع امام علی(ع) در سال ۱۴۴۵ق.
سید محمدکاظم، در ۲۸ رجب ۱۳۳۷ق (۱۲۹۸ش) بر تاثیر ذاتُالرّیه، درگذشت و در مسجد عمران بن شاهین در بقاع امام علی(ع) دفن شد.[۵] در رحلتش، در عراق، شیعه و سنی ماتم گرفتند و در جمهوری اسلامی ایران، احمدشاه نیز در مجلس ختمش حاضر شد.[۶] سید عبدالعزیز طباطبایی یزدی (۱۳۰۸-۱۳۷۴ش) کتابشناس و ورژنشناس، نوه وی میباشد.[۷]
سید محمدکاظم یزدی در نجف وصلت کرد. فرزندانش عبارتاند از: سید علی، سیده زهرا، سید حسن، سید محمود، [۸] سید اسدالله [۹] و سید محمد که مولف کتابهای صحائفالاَبرار بوظائف الاَسحار و رسالةٌ فی فضل و ادبِ الکُتُب و اِقتِنائِها میباشد[۱۰] و در اهواز، در نبرد عشایر برضد قوای انگلیسی، نقش رهبری داشت.[۱۱]بعضا از کارشناسان مرگ سید محمد فرزندصاحب عروه را به طور شهید شدن دانسته و بعضا مانند آقابزرگ تهرانی مولف الذریعه مرگ اورا طبیعی نوشتهاند. وتاریخش را ۱۳ جمادی الاولی ۱۳۳۴ ق. بیان کرده اند. [۱۲]سید علی خامنهای نیز براین اعتقادوباور میباشد که سید محمد از سوی پدرش به پیکار با انگلیسیها رفت و در پیکار هم بین دیگر علمای حاضر در جناح تیتر اساس مهم بود البته در مبارزه به شهیدشدن نرسید و بعد ها از جهان رفت.[۱۳]
حیات علمی
تحصیلات
سید محمدکاظم تا مدتی کشاورزی میکرد؛ ولی ابعاد به علم آموزی دانش روی آورد.[۱۴] وی یاددادن مقدمات دروس حوزوی را از سال ۱۲۵۶ق در مکتب محسنیه یا این که دومنار یزد شروع کرد.[۱۵] چهار سال بعد از آن برای ادامه علم آموزی، به مشهد رفت و دروس «سطحِ» حوزه و نیز هیئت و نجوم و ریاضی را یادگرفت. در سال ۱۲۶۵ق هم به اصفهان سفر کرد[۱۶] و در مکتب صدر اقامت گزید و در درس روضه خوان محمدباقر نجفی حاضر شد تا از وی اذن اجتهاد گرفت.[۱۷]
در سال ۱۲۸۱ق، با اذن و معرفی محمدباقر آقا نجفی اصفهانی به نجف رفت.[۱۸] و در مکتب صدر نجف سکونت کرد. ورود سید به نجف با وفات روحانی مرتضی انصاری و جابجایی مرجعیت به میرزای شیرازی مصادف بود. وی بعداز مدتی، امام جماعت صحن علوی شد.[۱۹]
سید کاظم بعداز رفتن میرزاى شیرازى به سامرا، در نجف ماند و به درس دادن علم ها حوزوی پرداخت تا اینکه به مرجعیت رسید.[۲۰]
مقام علمی
بهگزارش اَعیانالشیعه، در رینگ درسی سید یزدی، حدود دویست نفر مینشستند.[۲۱] سید محسن امین اورا فقیهی لغتدان و ادیب معرفی کرده و گفته کتاب عروةالوثقای وی چنان عنایت داشت که هرکسی میخواست در منصب مرجعیت قرار گیرد، بر آن تعلیقه مینوشت.[۲۲] محمد غروی در کتاب معَ علماءِ النَّجفِ الاشرف، سید کاظم یزدی را دریای دانش و استیناف و متبحر در سنجیده و منقول معرفی کرده و نوشته میباشد او بر تمامی فروعات فقاهتی و متنها روایات، حضورذهن داشت.[۲۳]
سید موسی شبیری زنجانی با واسطه از آقا ضیاء عراقی نقل مینماید که سید محمدکاظم یزدی از آخوند خراسانی، اعلم بوده و انگیزه آن عملکرد و اعتنالحاظ بیشتر سیدِ یزدی در فقه بوده میباشد.[۲۴]
آیت الله خامنهای:
در مرحوم سیّد محمّدکاظم یزدی سه جهت وجود داراست کهاین سه جهت در کمتر ملّایی دراین سطح با همدیگر چشم میشود. یک کدام از تسلّط و تبحّر و مهارت شرعی وی میباشد؛ دوم جهت تقوایی و ملاحظات شخصی و فردی و جهات معنوی میباشد؛ جنبه سوم هم جنبهی شایستگی برای جهاد میباشد. قضایای پیکار ی با انگلیسهای اشغالگر و جنگی که در عراق وقوع افتاد، بر اساس مرحوم سیّد محمد کاظم یزدی میشود.
*منبع:آیتالله خامنهای در دیدار اعضای ستاد برگزاری همایش سید محمد کاظم طباطبایی یزدی
مرجعیت
سید محمدکاظم طباطبایی یزدی در سال ۱۳۱۲ق پس از وفات میرزای شیرازی، به مرجعیت رسید. در آن روز ها آخوند خراسانی و روضه خوان محمد طه نجف نیز از مراجع زنده شیعهها بودند که بعداز درگذشت آندو، سید محمدکاظم یزدی فقط مرجع مجال خویش شد.[۲۵] پس از درگذشت وی مرجعیت به میرزامحمدتقی شیرازی و سید اسماعیل صدر رسید.[۲۶]
استادان
محمدباقر آقا نجفی اصفهانی؛[۲۷]
سید محمدباقر خوانساری، تالیف کننده روضاتُ الجنات؛[۲۸]
سید محمدهاشم خوانساری؛[۲۹]
ملامحمد جعفرآبادهای؛[۳۰]
مولی حسن بن محمد اردکانی، مدرس علم ها ادبی وی؛[۳۱]
سید محمدحسن شیرازی؛[۳۲]
روضه خوان مهدی جعفری؛[۳۳]
روحانی راضی نجفی، فرزند روحانی محمد جعفری؛[۳۴]
روضه خوان مهدی آلکشف کنندهالغطاء.[۳۵]
شاگردان
تعداد شاگردان سید محمدکاظم یزدی، چنانکه در مقالهها کنگره بزرگداشت او آمده، ۳۵۰ بدن نام برده میباشد؛[۳۶] ولی بنابر پژوهشی دیگر، شاگردان او دستکم ۷۵۰ نفر بودهاند.[۳۷] بعضا از شاگردان او عبارتاند از:
محمدحسین کشف کنندهالغطاء؛
محمدتقی بافقی؛
آقا ضیاء عراقی؛
سید عبدالحسین شرفالدین؛
سید حسین طباطبایی قمی؛
سید محمد حسینی همدانی؛
محمدحسن نویسی قمی؛
سید حسن استاد؛
حسنعلی نخودکی اصفهانی؛
سید محمدتقی خوانساری؛
علیاکبر نهاوندی؛
سید جمالالدین گلپایگانی؛
مصطفی مجتهد تبریزی؛
سید محسن امین؛
سید محمد حجت کوهکمری؛
آقابزرگ تهرانی.[۳۸]
بعضا عبدالکریم حائری یزدی و سید حسین طباطبایی بروجردی را از شاگردان سید کاظم یزدی شمردهاند؛ ولی به نظریه سید موسی شبیری زنجانی این مقاله خطا میباشد و ایندو از شاگردان آخوند خراسانی بودند.[۳۹]
اثرها
نوشتهعلمیهای مهم: فهرست اثر ها سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و العروة الوثقی (کتاب)
ابوالحسنی در کتاب بالاتر از طریق امتحانوخطا، ۲۵ تاثیر فقاهتی و اصولی برای محمدکاظم یزدی ذکر شده میباشد.[۴۰] مهم ترین و مشهورترین کتاب وی العُروَةُ الوُثقیٰ میباشد.[۴۱] این کتاب در مباحث استدلالی فقاهتی، جایگاهی محوری برای عالمان و مراجع و فقیهان پیدا کرد و دهها تفصیل و کناره بر آن نوشته شد.[۴۲] مداقه آن به حدی میباشد که مولف کتاب را با اسم «صاحب و مالکْعُروه» میخوانند.[۴۳]
موضع ها سیاسی

جایگاه تاریخی و معنوی نام امام حسن مجتبی (ع) در مسجد فکوری مشهد