loading...

مجله خبری مساجد

بازدید : 66
پنجشنبه 18 بهمن 1403 زمان : 11:19


عقل فعال واسطه در سود و معرفت
براساس حکمت مشاء، عقل فعال در زمینه ی بی واسطه با دانا دنیوی میباشد. عقل فعال، فیضی را که به وسیله عقول واسطه (نُه عقل فراتر) از آفریدگار اخذ کرده، به فقید و موجودات دنیوی افاضه و عطا می‌نماید[۹] و منجر تولید موادسازنده اربعه(آب، حریق، هوا و خاک)، نفوس، مرکبات و موجب کثرت در فقید ماده میشود. سوای عقل فعال، رابطه دانا ماده با فقیه مجردات از دربین مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد می‌رود.[۱۰]

از آن‌جا که عقل فعال، مجرد میباشد و در مجردات حجابی وجود ندارد، تک تک حقایق موجودات را از دانا بالا اخذ می‌نماید و نزد آن جانور میباشد.[۱۱] ادراکات آدم متعلق به عقل فعال میباشد و فقط از روش اتصال بدین عقل نتیجه ها میشود.[۱۲]
ابوالحسن شعرانی، از فلاسفه شیعی در قرن چهاردهم قمری، گفته میباشد به اعتقاد و باور ما کلیه چیز این دنیا در دانایی و سرپرستی فرشتگان و مأموران الهی میباشد که حکما از آن ها به عقل فعال تفسیر رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد می‌نمایند.[۱۳]

معنی‌شناسی
فلاسفه قبلی همانند فارابی و ابن‌سینا عقل فعال را فاعلِ قریب (انگیزه فاعلی مجاورت و مُباشِر) برای دانا طبیعت و موادسازنده، گنجینه مفاهیم عقلی نفس انسانی و افاضه‌کننده مفاهیم عقلی به نفس انسانی معرفی کرده‌اند.[۱۴] از طریقه فلاسفه، عقل فعال، جوهر غیرمادی و غیرمرکب و تدبیرکننده فقید دنیوی و انگیزه فاعلی نفوس انسانی و حوادثی میباشد که در دنیا دنیوی روی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میدهد.[۱۵]

منظور از عقل در عقل فعال و عقول ده‌گانه، مو جود مجرد و غیرمادی میباشد که از جهت ذات و فعلش جدا و مبنا و مبنا عالم ماورای طبیعت و دانا روحانیت میباشد.[۱۶] به تعبیروتفسیر دیگر، عقل هم در ذات خودش مجرد و جدا از ماده میباشد و هم در افعالش بی‌نیاز از ماده و جداگانه میباشد.[۱۷]

انگیزه نامگذاری
عقل فعال، عقل نامیده میگردد چرا‌که مجرد و غیرمادی میباشد و فلاسفه هر نیروی خودآگاه مجرد را عقل می‌نامند.[۱۸] در وجه تسمیه عقل فعال به فعال نیز ملاصدرا سه انگیزه بیان نموده است:

عقل فعال از‌آنجا که ایجادکننده نفوس انسانی میباشد و آن ها را از عقل بالقوه (او‌لین مرحله از عقل نظری بشر که تنهاً آمادگی فهم و شعور مفاهیم کلی میباشد) به عقل بالفعل (مرحله‌ای از عقل نظری آدم که افزون بر بدیهیات، مفاهیم کلی و نظری را شعور می‌نماید) میرساند، فعال گفته میگردد.
عقل فعال از تمامی جهات بالفعل میباشد و هیچ قوه‌ای در آن وجود ندارد؛ اما تمامی عقل‌ها اینگونه‌اند؛ ولی به دلیل مبالغه در فعلیت عقل فعال، فقط به آن فعال بیان شده میباشد.
به دلیل اینکه عقل فعال به وجودآورنده دانا دنیوی و مبدأ و منشأ شکل‌های [یادداشت ۱] موجودات دنیوی میباشد، فعال گفته می گردد.[۱۹]
به گفته مرتضی مطهری، فیلسوف و متفکر شیعی قرن چهاردهم خورشیدی، از‌آن‌جا‌که این مو جود واسطه سود در بین مبدأ تک تک (پروردگار) و عالم میباشد و نیرویی فعال میباشد، آن را عقل فعال نامیده‌اند.[۲۰]

پیشینه

بازدید : 60
پنجشنبه 18 بهمن 1403 زمان : 11:15


عقل فعال
عقل فَعّال عقل دهم از عقول ده‌گانه یا این که واپسین عقل از سلسله طولی عقول که بر پایه ی مکاتب فلسفی اسلامی ایجادکننده و تدبیرکننده فقیه ماده و نفس‌های انسانی میباشد. فیلسوفان مسلمان عقول را فرشتگان و عقل فعال را جبرئیل دانسته‌اند. فارابی و ابن‌سینا، وحی و رؤیا را با اتصال به عقل فعال تبیین مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرده‌اند.
عقل فعال، موجودی غیرمادی، غیرمرکب و واسطه دانا ماده و دانا مجردات میباشد. عقل فعال، همینطور گنجینه مفاهیم کلی و عقلی به شمار می‌رود و آن ها را به نفس انسانی افاضه می‌نماید. ازاین‌رو، ادراکات آدم به عقل فعال متعلق میباشد و از وی سرچشمه رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میگیرد.
به گفته مرتضی مطهری، پیشینه وجود عقل فعال و رابطه نفس بشر با آن، به عصر قبل از اسلام و به اَرَسطُوقْلیس بازمی‌شود؛ البته بعضی پژوهشگران ارسطوی مشهور را اولیه کسی دانسته‌اند که عقل فعال را مطرح کرد.
فلاسفه در ثابت عقل فعال گفته‌اند؛ نفس آدم نخست پیدایش، بالقوه (یعنی شایستگی نفس بودن را داراست؛ البته هنوز وجود فرنگی پیدا نکرده) بوده و چهت نیل به فعلیت و وجود فرنگی، مستلزم موجودی میباشد که غیرمادی باشد که به عبارتی عقل فعال میباشد؛ بدین ترتیب عقل فعال، انگیزه فاعلی خروج نفس آدم از بالقوه بودن به فعلیت میباشد.
متکلمانی همانند محمد غزالی و فخرالدین رازی وجود عقل فعال و نقش آن را انکار آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرده‌اند.

منزلت و مداقه
عقل فعال، عقل دهم از عقول ده‌گانه[۱] یا این که واپسین عقل از سلسله طولی عقول[۲] در نظام خلقت میباشد که در مکاتب فلسفی اسلامی مجاورت‌ترین عقل به دانا ماده و تدبیرکننده آن فقید و نفس‌های انسانی میباشد.[۳] فلاسفه مسلمان، خواسته از عقول عشره را فرشتگان و هدف از عقل فعال را جبرئیل یا این که روح القدس دانسته‌اند.[۴] از عقل فَعّال، به واهِبُ الصُّوَر،[۵] عَنْقا، سیمرغ، طایِر قُدْسی،[۶] کدخدا و کدخدای زمین[۷] نیز مذکور گردیده‌است.

نقش عقل فعال در وحی
فیلسوفانی همانند فارابی و ابن‌سینا، خواب و رؤیا را با اتصال نفس به عقل فعال در فقید خواب تبیین کرده‌اند. آن ها وحی را از سنخ رؤیا دانسته و بر این باورند که پیامبران به دلیل برخورداری از قوه در نظر گرفتن، در سریع‌ترین فرصت و فارغ از سعی و فراگیری به عقل فعال متصل میگردند و معارف وحیانی را از وی اخذ می‌نمایند.[۸]

بازدید : 56
چهارشنبه 17 بهمن 1403 زمان : 11:09


رویش و توسعه سوگواری
با روی شغل وارد شدن آل‌بویه فشارها از شیعه‌ها برداشته شد[۴۱] و در سال ۳۵۲ق، برای اول توشه روز عاشورا به وسیله حکومت وقت تعطیل قانونی و عزای همگانی اعلام شد؛ داد و ستد ممنوع شد؛ به قصابان فرمان داده شد به احترام این روز ذبح نکنند؛ آشپزان طعام نپزند و در بازارها چادر عزا برپا شد.[۴۲] عموم با جامه سیاه و حالتی پریشان به کوچه‌ها می‌آمدند و بر رمز و روی خویش کاه می‌ریختند و بر رمز و سینه می‌زدند و با قرائت اشعاری در رثای امام حسین(ع) در خیابان‌ها می‌گشتند.[۴۳] شیعه‌ها زمانه آل‌بویه، مراسم سوگواری را با تیتر مجالس «النياحه» یا این که «الرثا» برگزار مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد می‌کردند.[۴۴]

در عصر تیموریان مداحان با آزادی و آشکارا به منقبت‌خوانی ائمه می‌پرداختند[۴۵] و اصطلاح مداحی از این مجال اشاعه یافت.[۴۶] اصطلاح مدیحه‌خوان نیز از این زمان به آن‌گاه رایج شد و انگیزه آن کتابت کتاب روضة الشهدا تاثیر ملاحسین واعظ کاشفی و ترویج آن دربین عموم دانسته شد‌ه‌است. به خوانند‌گان این کتاب نوحه‌خوان می‌گفتند. به‌مرور فرصت این اصطلاح به هر هر کس مصیبت امام حسین(ع) را میخواند، اطلاق شد و مکان منقبت‌خوانی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد را گرفت.[۴۷]

بیشترین پیشرفت سوگواری‌ برای امام حسین(ع)، در حین صفویه (مجال فرمانروا اسماعیل صفوی) و قانونی شدن مذهب تشیع در کشور ایران شکل گرفت. درین زمان با پشتیانی دولت و حضور شاهان صفوی مراسم مدیحه‌خوانی، سینه‌زنی و عزاداری برگزار میشد.[۴۸] از این عصر به آنگاه، توکل‌ها، حسینیه‌ها و موقوفات مرتبط با سوگواری امام حسین(ع) در کشور ایران صورت گرفت.[۴۹] در زمان افشاریه، نادرشاه سوگواری را محصور کرد؛[۵۰] اما در زمان زندیه این محدویت‌ها برداشته گردیده و او‌لین مثال‌های مجالس تعزیه و مشابه‌خوانی صورت آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گرفت.[۵۱]

ترویج تعزیه‌خوانی در زمان قاجار
زمان قاجار، زمانه رونق مجالس سوگواری، به‌ویژه دین تعزیه میباشد.[۵۲] آورده شده ناصرالدین‌سلطان موجب ترویج تجمل و اشرافی‌گری در مجالس نوحه شد؛ به‌طوری‌که فرمان روا گاه در شب‌های دهه اولیه محرم برای واعظان و پامنبری‌های آنها مشت‌مشت سکه پرتاب میکرد.[۵۳] قمه‌زنی، شمایل‌کشی، زنجیرزنی و ترسیم ۴۱ منبر، رسومی بود که در زمان ناصرالدین‌پاد شاه تأسیس شد یا این که اشاعه یافت.[۵۴]

عمومیت یافتن مراسم شام غریبان از خصوصیت‌های سوگواری روزگار مظفرالدین پادشاه دانسته گردیده است. همینطور عزاداری امام حسین(ع) در زمان قاجار ضمن ماه محرم به ماه صفر نیز سرایت کردن یافت.[۵۵] از سایر خصوصیت‌های عزاداری محرم در زمانه قاجار، نقدها بعضی روشنفکران مانند میرزا ملکم خان و میرزا فتحعلی آخوندزاده از سوگواری بود.[۵۶]

محدودیت‌های عزاداری در روزگار پهلوی
رضاخان در سال‌های در آغاز حکومتش مقید به کمپانی در مجالس سوگواری بود؛[۵۷] ولی با اجرای اپ‌های تجددخواهی رفته‌رفته از مجالس عزاداری مسافت گرفت و محدودیت‌هایی نیز برای سوگواران حال و روز کرد. از سال ۱۳۱۴ش و به‌موازات اجرای ضابطه کشف عفاف، به حاکمان بخش ها متفاوت فرمان داده شد از رویکرد پرتاب کردن تیم‌های سوگواری در ماه محرم و صفر خودداری نمایند و عموم را تشویق نمایند تا در مجالس نوحه بر روی صندلی و نیمکت بنشینند. بعد از اتفاق گوهرشاد، سختگیری درباره برپایی مجالس نوحه ارتقاء یافت و مأموران شهربانی ملزم شدند که از برگزاری مجالس سوگواری پرهیز نمایند؛ حتی فعالیت به‌جایی رسید که در برخی شهرها واعظان و برپاکنندگان مجالس مدیحه را به زندان می‌فرستادند.[۵۸] تخریب بنای توکل دولت در ۱۳۱۷ش که منجر انزوای بیشتراز پیش مراسم تعزیه شد، از سایر اقدامات رضاخان بود.[۵۹]

در مقابل حکومت پهلوی، روضه خوان عبدالکریم حائری یزدی برای برپا ماندن مجالس سوگواری کوشید. وی طلاب را برای تبلیغ و منبر در روز ها عزاداری به بخشها متعدد می‌ارسال کرد.[۶۰] او همینطور قدم‌هایی هم برای اصلاح مجالس عزاداری برداشت؛ برای مثال مشابه‌خوانی را در قم ممنوع و مجالس تعالی تعزیه را به مجلس نوحه‌خوانی تبدیل کرد.[۶۱]

با سقوط رضاخان در شهریور ۱۳۲۰ش و ورود نیروهای متفقین به کشور‌ایران، ممنوعیت برگزاری مجالس عزاداری رنگ شکست و قمه‌زنی، قفل‌بندی، زنجیرزنی، پاد شاه حسینی و... احیاء شد.[۶۲]

در اواخر زمانه پهلوی، مجالس مدیحه خانگی و زنانه پرورش داشت و مجالس زنانه تبارک تشکیل میشد.[۶۳] بعد از به معضل کشیده شدن رابطه فرمانروا با علما و پر‌نور شدن جرقه‌های در آغاز پیکار علیه رژیم پهلوی، روحانیون از مراسمات سوگواری برای مخالفت با پاد شاه به کار گیری کردند.[۶۴] اتفاق ها محرم ۱۳۴۲ش منجر شد در محرم آن سال، برگزاری هر نوع سوگواری مشروط به اخذ مجوز گردد.[۶۵]

بازدید : 115
چهارشنبه 17 بهمن 1403 زمان : 11:05


تشویق و ترغیب ائمه(ع) به عزاداری
امامان شیعه شیعه ها را به عزاداری و سوگواری برای امام حسین(ع) و مادحین و شاعران را به مرثیه‌سرایی و گریاندن عموم تشویق می‌کردند؛[۹] چنان‌که امام راستگو(ع) سرودن شعر برای امام حسین(ع) و گریاندن عموم را سبب ساز ورود به پردیس دانسته میباشد.[۱۰] آن حضرت در روز عاشورا در خانه خویش مراسم عزا برپا می کرد و خویشاوندان و اصحاب خویش را بدان دعوت می‌نمود. [۱۱]هارون مكفوف (يكى از ياران امام درست گو عليه السلام) مى‌گويد: به محضر آن حضرت شرفياب شدم، فرمود: «برايم مرثيه بخوان. برايش خواندم. مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد فرمود:

«لا، كَما تَنْشِدُونَ وَ كَما تَرْثِيهِ عِنْدَ قَبْرِهِ‌

؛ اين سیرتکامل نمى‌خواهم، آن سیرتکامل كه در كنار قبر آن حضرت عليه السلام مرثيه مى‌خوانيد، بخوان» و اینجانب رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد خواندم:

أُمْرُرُ عَلى‌ جَدَثِ الْحُسَيْنِ‌

فَقُلْ لَأَعْظُمِهِ الزَّكِيَّةِ

«از كنار قبر حسين عليه السلام گذر كن و به آن استخوان‌هاى پاك وی بگو ...»

ديدم آن حضرت به گريه زمین خورد، سكوت كردم، ولى فرمود: ادامه بده. [۱۲]

طبق برخی نقل‌ها، امام رضا(ع) از دِعْبِل خُزاعی می‌خواست برای امام حسین(ع) مرثیه‌سرایی نماید و در‌این فرمان کوتاهی نکند.[۱۳]

پیشینه و تحولات
عزاداری و سوگواری برای شهیدان حادثه عاشورا، از او‌لین روزهای بعد از عاشورای سال ۶۱ق استارت گردیده و همچنان ادامه داراست؛ البته نحوه‌های سوگواری در زمان تاریخ تغییرات فراوانی کرده و بخش اعظمی از آئین‌ها و سنت‌ها به آن اضافه آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شد‌ه‌است.

اولیه عزاداری‌ها بر امام حسین(ع)
براساس بعضا احادیث، قبل از حادثه کربلا، معبود پیامبران به عنوان مثال حضرت انسان،[۱۴] نوح(ع)،[۱۵] ابراهیم[۱۶] موسی(ع)،[۱۷] و عیسی(ع)[۱۸] را از مصیبت‌های امام حسین(ع) باخبر کرده و آنها بر این مصیبت فغان کرده‌اند.[۱۹] همینطور رسول(ص) و امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) قبل از حادثه کربلا بارها به حادثه ها کربلا اشاره کرده و بر آن گریستند.[۲۰]

بعداز اتفاق عاشورا، اولی مرثیه‌خوانان بر حسین بن علی(ع)، امام سجاد(ع) و زینب(س) و دختران امام حسین(ع) و رباب، همسر امام حسین(ع)، دانسته شدند که در کربلا، کوفه و شام با مرثیه‌سرایی‌های خویش رویه امام را ادامه دادند.[۲۱] زینب(س) هنگام گذر از کنار بدن برادرش با قرائت اشعاری، حتی معاندان را متأثر کرد.[۲۲] با ورود اسیران کربلا به شام، زنان بنی‌امیه بر آن ها گریستند،[۲۳] و به گفته‌ای سه روز[۲۴] یا این که هفت روز[۲۵] عزا به پا کردند.

روحانی اثر گذار و سایر افراد نقل کردند او‌لین هر کس در رثای امام حسین(ع) شعر سرود، عُقْبَة بن عمرو سَهمی بود که دو بیت ابتدا آن اینگونه میباشد:

(إِذَا الْعَيْنُ قَرَّتْ فِي الْحَيَاةِ وَ أَنْتُم‏)
(تَخَافُونَ فِي الدُّنْيَا فَأَظْلَمَ نُورُهَا)
( مَرَرْتُ عَلَى قَبْرِ الْحُسَيْنِ بِكَرْبَلَاء)
(فَفَاضَ عَلَيْهِ مِنْ دُمُوعِي غَزِيرُهَا)[۲۶]

ام‌سلمه، همسر فرستاده(ص)، را اولیه مرثیه‌سرا در مدینه دانسته‌اند.[۲۷] بیان شده ام‌سلمه به یار زنان بنی‌هاشم، اول عده ای بودند که در عزای امام حسین(ع) جامه سیاه پوشیدند.[۲۸] جابر بن عبدالله انصاری،‌ اول زیارت کننده قبر امام(ع)، در اولیه اربعین امام حسین(ع) به کربلا رفت[۲۹] و در آنجا به مدیحه و سوگواری پرداخت.[۳۰] عبیدالله بن حر جعفی، به نقلی اول زائر قبر امام(ع)[۳۱]، نیز بعداز شهیدشدن امام حسین(ع)، به کربلا رفت و گریست و قصیده بلندی در رثای امام حسین(ع) سرود.[۳۲]

بَشَر بن جَذلَم، به امر امام سجاد(ع)، ورود اهل بیت به مدینه را با سرودن اشعاری به عموم خاطرنشان کرد و آنان‌را گریاند.[۳۳] همینطور زنانی از اهل بیت(ع) همانند ام البنین،[۳۴] رباب‌[۳۵] و زینب دختر عقیل.[۳۶] به عزاداری پرداختند و عموم مدینه را به سوگ نشاندند. توابین که بعد از شهیدشدن امام حسین(ع) توبه کرده و بر ضد امویان قیام کردند، نیز آغاز به کربلا رفتند و در آن جا به سوگواری پرداختند و برای خونخواهی امام(ع) هم عهد شدند. [۳۷]


گروه سوگواری طویریج در روز عاشورا بین الحرمین.
شاعران تبارک شیعی هم‌بعدازظهر ائمه(ع) نیز همانند کُمَیْت اَسَدی،[۳۸] سید اسماعیل حمیری[۳۹] و دِعْبِل خُزاعی،[۴۰] برای امام حسین(ع) شعر سروده و مرثیه خوانده‌اند.

بازدید : 60
سه شنبه 16 بهمن 1403 زمان : 14:00


کیفیت و اشکال

زنجیرزنی دو نفره در افغانستان
این مراسم با محافظت ماهیت واحد خویش، در بخش ها گوناگون کشور‌ایران و عراق با تفاوت‌هایی اندک برگزار می گردد. ولی در هندوستان و پاکستان این مراسم متعدد با جمهوری اسلامی ایران و عراق برگزار می‌گردد؛ تفاوت بارز این مراسم در استعمال از زنجیرهای تیغ‌دار و چاقودار در‌این دو مرز و بوم میباشد. در افغانستان هر دو نوع زنجیر ساده و تیغ دار چشم مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میشود.

در کشور‌ایران

تصویری از یک گروه زنجیرزنی در کشور‌ایران
زنجیرزنان در کشور‌ایران، به طور منظم و پی در پی در ردیف‌های دو تایی یا این که بیشتر تکان می‌نمایند. در ستون‌های جلو پیش‌کسوتان و بعد از آن جوان ها، نوجوان ها و خردسال ها جنبش می‌نمایند.[۵] به طور هماهنگ، مبنی بر ریتم روضه‌ای که هم‌زمان روضه‌خوان میخوانند، زنجیرها را بر شانه و پشت و گاهی راز و سینه خویش می‌کوبند. یاروهمدم مجموعه، طبل و سنج می‌کوبند. زنجیرزنی مدل‌های گوناگونی دارااست؛ به عنوان مثال تک‌ضرب، سه‌ضرب، چهارضرب و بیشتر. ریتم آن تابع ریتم مدیحه و طبل رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.[۶]

در روزهای تاسوعا و عاشورا، گاهی در پیشاپیش گروه‌های سینه‌زنی و زنجیرزنی اسب‌هایی با پوشش پارچه‌های سپید آغشته به قطرات سرخ‌رنگ به علامت خون تکان می‌نمایند. گاهی چندین کبوتر پشت اسب‌ها می گذارند به نشانٔ جابجایی خبر شهید شدن امام حسین از کربلا به آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مدینه.[۷]

در عراق

تصویری از یک مجموعه زنجیرزنی در کربلا، عراق
زنجیرزنی در عراق حدودا همچون جمهوری اسلامی ایران برگزار می گردد. زنجیرزنان همه بلوز سیاه بر بدن کرده و نصیب بالای آن را از پشت چاک میزندد تا زنجیر را جهت تأسی بیشتر با اهل بیت امام حسین علیه‌السلام بر تن لخت فرودآوردند. در کاظمین، گروه‌ای از مردان با تشکیل رینگ‌های بزرگی به صورت مستطیل یا این که بیضی به طرح مقبره کاظمین تکان می‌نمایند. یار و همدم این مجموعه‌ها طبل و سنج و بوق به صدا در می آید و معمولا روضه خوانی جاری ساختن میشود.[۸] بعضی از زنجیرزنان به رینگ‌های زنجیر تیغ‌های خرد متصل می‌نمایند تا درد و مشقت بیشتری را بر خویش اجبار نمایند.[۹]

بازدید : 154
سه شنبه 16 بهمن 1403 زمان : 13:55


زنجیرزنی (آئین)

زَنْجیرزَنی از دین‌های جمعی عزاداری شیعه ها میباشد که در آن برای یادکرد مصائب اهل ‌بیت(ع) خصوصا اسیران کربلا، زنجیرهایی که به طور خوشه‌ای به گروه‌ای چوبی آویخته گردیده را بر کتف خویش فرود می آورند. گستره این دین هند، پاکستان، افغانستان، جمهوری اسلامی ایران و عراق میباشد. این دین نوعا مردانه و به طور گروهی در مناسبت‌های اساسی سوگواری مانند دهه اولیه محرم و دهه پایان صفر برگزار می گردد. زنجیرزنی در مدل‌های گوناگونی اعمال می‌گردد و غالبا همدم تیم‌های زنجیرزنی، مدیحه خوانده گردیده و از طبل و سنج به کار گیری میگردد. اگرچه پیروز فقها زنجیرزنی را روا شمرده‌اند، البته سید ابوالحسن اصفهانی از مراجع تاسی شیعه قرن چهاردهم قمری و سید حسن امین فقید و ادیب، زنجیرزنی را همچون قمه‌زنی تحریم مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرده‌اند.

تاریخچه
منشأ زنجیرزنی را هند و پاکستان دانسته‌اند. احتمالاً این آئین در وسط زمان قاجار به جمهوری اسلامی ایران آمده باشد. در منابع سابق‌خیس گزارشی از زنجیرزنی وجود ندارد. در سفرنامه‌های اروپاییان در عهد و پیمان ناصرالدین‌فرمان روا، گزارش‌هایی از زنجیرزنی آمده میباشد. در حین رضاشاه، دین‌های سوگواری مثلا زنجیرزنی ممنوع شد. در طول محمدرضا پهلوی نیز در مقاطعی محدودیت‌هایی در برگزاری این مراسم رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد تولید شد.

تحت عنوان مثال، در شهریور۱۳۳۴، در آستانۀ ماه محرم، حکومت پهلوی به استناد فتوایی از سید هبةالدین شهرستانی، از فقهای وقت عراق، زنجیرزنی و برخی سوگواری‌های دیگر را ممنوع کرد. این ممنوعیت اعتراض‌هایی را در‌پی داشت؛ یکی‌از این اعتراضات، گروه تبارک زنجیرزنی آذربایجانی‌ها بود که در ۸ محرم در خانه سید محمد بهبهانی تحصن کردند و سرنوشت با دخالت حسین علاء در آغاز وزیر وقت، خاتمه یافت.[۱] هم‌اینگونه در ۱۹۲۷م در حیدرآباد زنجیرزنی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ممنوع شد.

گستره جغرافیایی و محدوده اجرایی
زنجیرزنی از آئین‌های سوگواری شیعه‌ها میباشد که عمدتا در کشورهای کشور‌ایران، عراق، افغانستان، لبنان، پاکستان و هند به گونه های متفاوت اعمال می گردد.[۲]

زنجیرزنی جای خاصی ندارد و هم در کوچه و خیابان‌ها و هم در جای ‌های محصور مانند صحن‌های اماکن مذهبی و یا این که حسینیه‌ها برگزار می گردد..[۳]

نمادشناسی
این مراسم احتمالاً به طور نمادین به مصائب کاروان اسیران کربلا در مسیر شام اشاره دارااست؛ مصائبی مانند در غل و زنجیربودن و نیز تازیانه میل کردن از نگهبانان کاروان. زنجیرزنی نوعی تحمل ریاضت و مشقت میباشد که اجراکنندگان به‌این وسیله خویش را در مصائب و مشکلاتی سهم دار می‌نمایند که معاندان شهدای کربلا برای آن ها به وجود آورده‌اند.[۴]

بازدید : 16
دوشنبه 15 بهمن 1403 زمان : 15:45


گروه‌های اسلام‌گرا
اخوان المسلمین از تیم‌های اسلام‌گرای مصری میباشند که بوسیله حسن البنا در سال ۱۹۲۸ میلادی تأسیس شد. شعار این دسته، اینگونه تیتر شده است: «طبیعت اسلام آن میباشد که حکم کننده باشد، خیر اینکه پایین سلطه باشد، تا احکام آن در کلیه ملل اجرایی شود و اقتدار آن در سراسر زمین بسط یابد.» این دسته تحت عنوان یک حزب سیاسی در سال ۱۹۵۴ در مصر ممنوع اعلام شد و رهبران آن بازداشت مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شدند.

این مجموعه هرگونه کار با مجموعه‌های تروریستی و اقدامات ترورسیم را رد می‌نماید. اقدامات این تیم موجب صورت‌گیری حماس و جهاد اسلامی شد. طالبان دیگر دسته اسلام‌گراست که مدتی بر افغانستان حکم کننده شد و بوسیله برخی کشورهای اسلامی به رسمیت رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شناخته شد.

این دسته بعد از حمله ها ۱۱ سپتامبر تحت عنوان یک دسته افراطی ترد شدند. نهضت العلما و تیم محمدیه از تیم‌های اسلامگرای اندونزی میباشند که در کل ۶۰ تا ۸۰ میلیون عضو دارا هستند. جنبشی که روح‌الله خمینی در جمهوری اسلامی ایران نیز به شیوه‌انداخت، از تکان‌های اسلام‌گرا به‌شمار میاید که ضمن توفیق در کشور‌ایران، مبادرت به صدور آن به دیگر کشورها نیز آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شکل گرفت.

ایالات متحده عربی که از انتشار الگوی شیعی در دولت ها مسلمان، بیمناک بود، الگوی خود یعنی وهابیت سکولار را در مقابل حرکت خمینی، به عالم اسلام ابلاغ کرد. این دو جریان اسلام‌گرا همواره در رویا رویی هم بودند و این رویارویی خویش دلیلی بر زنده ماندشان تا کنون شد.[۲۱۹]

تروریسم اسلامی
تروریسم اسلامی، یا این که تروریسم اسلام‌گرا، از تهدیدهای عالم به‌شمار میاید. به نظریه کپل، این تندروها، آخر و عاقبت سوای حفاظت عموم از در میان خواهند رفت. تروریسم اسلامی، با به کار گیری از یک سلاح ایدئولوژیک، قصد دارااست با توسل به تحمیل و خشونت، به هدف ها خویش که «آزادی ملی» تعریف شده است به کارگیری می‌نماید. از طریق‌های عملیاتی این تیم‌ها، می‌اقتدار به هجوم ها انتحاری با اسم «عملیات شهیدشدن‌طلبانه» اشاره نمود.[۲۲۰]

بازدید : 19
دوشنبه 15 بهمن 1403 زمان : 15:39


جهاد
نوشته‌علمیٔ اساسی: جهاد
جهاد تحت عنوان یکی‌از رفتارهای اجتماعی سیاسی در اسلام قلمداد میشود که به هر نوع کارایی نظامی و غیرنظامی در جهت دعوت به اسلام شکل بگیرد، اطلاق می شود. در تمدن اسلامی، به هر جنگی تیتر جهاد داده نشده‌میباشد و غرض از جهاد غیر از کشتار معارضان، فتح میهن‌ها و استحصال غنائم بلکه پشتیبانی از عقاید و قیمت‌های توحیدی و انسانی تیتر گردیده‌اند. مسلمان‌ها در طی جهادها از مقررات زیرا ممنوعیت کشتن سالخوردگان، زنان، خردسالان، انقطاع درختان، هلاکت جانوران و… تقلید می‌نمایند. کشته شدگان از سپاه مسلمانها در جهادها، کنیه شهید میگیرند که مقامی بالا در اسلام به حساب مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میآید.[۲۱۵]

اسلام‌گرایی
نوشته‌ی علمیٔ مهم: اسلام‌گرایی
بخشی از سلسله مقاله‌ها درمورد
اسلام‌گرایی
مبادی
ایدئولوژی‌ها
مفاهیم
تأثیرات
حرکت‌ها
متن ها کلیدی
سران حکومت
ایدئولوگ‌های کلیدی
عیب گیری از اسلام‌گرایی
موضوعات مرتبط
علامت درگاه رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد درگاه اسلام
نبو

اسلام‌گرایی، جنبشی در دولت ها اسلامی میباشد که با اعتنا به اصول خویش همانند بیداری اسلامی، پیرو هدف ها سیاسی می باشند. اسلام‌گرایان از طریق‌های صلح‌جویانه و ستیزه‌جویانه چهت نیل به هدف ها خویش به کار گیری می‌نمایند. جیلیان شودلر گزارش می‌نماید که اسلام‌گرایی یک تفکر آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد واحد وجود ندارد.

وی بر این اعتقاد و باور میباشد که‌این تکان در برخورد به پدیده‌های تاریخی همانند استعمار، سفر، پیدایش دولت‌های ملی، سرکوب کارگران، سلطه‌های سیاسی و اقتصادی غرب صورت گرفته‌میباشد. وی اسلام‌گرایان را به دو تیم تند و وسط‌رو تقسیم می‌نماید که تیم اولیه در پی انقلابی اسلامی برای به راز شغل آوردن دولتی اسلامی می‌باشند و دسته دوم خواستار آن میباشند که در چارچوب دولت مو جود، هدف ها سیاسیشان برآورده گردد.[۲۱۶] به نظریه گیلز کپل، اسلام‌گرایی از میانه قرن ۲۰ تا اواخر آن صورت گرفته‌میباشد و سه مجموعه، پر‌نور‌فکران خواستار حکومت فقاهتی، متخصصان متدین طبقه میانگین و جوان ها معترض به رژیم‌های سکولار به صورت‌گیری آن امداد کردند.[۲۱۷]

بیداری اسلامی
او‌لین جنبشی که با تیتر بیداری اسلامی صورت گرفت، مرتبط با قرن نوزدهم بود که در مقابل جنگ با استعمار اروپایی‌ها بر حکومت‌های مسلمان صورت گرفت. عالمان فقهی از این بیداری شرعی به کار گیری می‌کردند تا بسیج همگانی علیه استعمارستیزی تولید نمایند.[۲۱۸

بازدید : 21
يکشنبه 14 بهمن 1403 زمان : 11:45


روزه چه طور میباشد؟
روزه، دوری موقت از میل کردن و آشامیدن و بعضی شغل های دیگر، به نشانۀ زهد و تقوا و ریاضت، یا این که تقلید از اوامر مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد فقاهتی.
روزه از ایفا عبادی و اخلاقی بسیار معروف و معمول میباشد و در تاریخ ادیان الٰهی، آیینهای شبه‌فقاهتی و مکاتب صوفیانه، پیشینۀ کهنی داراست (نک‍ : زرین‌کوب، قیمت ... ، ۱۷). روزه‌داری نزد مانویان (بویس، II/ 12؛ مزداپور، ۵۴)، یهودیان و مسیحیان (مسافرت تثنیه، ۹: ۹؛ هاکس، ۴۲۷- ۴۲۸؛ موسوی، ۳۱-۳۳)، نوعی عبادت، و در نحله‌های عرفانی، روشی برای ریاضت و تزکیۀ نفس تلقی می‌گردیده‌است. در جمهوری اسلامی ایران قبل از اسلام، برپایۀ تعالیم مزدیسنا ــ که به شدت با ریاضت‌کشی و التزام گرسنگی مخالف بود (وندیداد، ۳: ۳۳، ۴: ۴۸- ۴۹؛ صد در ... ، ۵۸) ــ اثری از روزه‌داری به دیده نمی خورد؛ ولی بعداز ورود و بسط آئین اسلام، روزه که در شریعت آن از واجبات میباشد، بالاتر از یک فعالیت عبادی صرف به شمار می‌رود، و به مقوله‌ای فرهنگی تبدیل رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گردیده است.
براساس تعالیم اسلامی، روزه، صوم یا این که صیام، از فروع آیین، و به استناد نشانه‌ها قرآن کریم و مهربان، از عبادات واجب (بقره/ ۲/ ۱۸۴) بوده، و عبارت میباشد از جلوگیری شخص موظفِ تندرست، از تناول کردن، نوشیدن، کام‌جویی جنسی و بعضی شغل های دیگر، از سپیده‌دم تا شامگاه، به تفصیلی که در کتابهای شیعه و سنی آمده (نک‍ : ابن‌ماجه، ۱/ ۵۲۵ بب‍‌ )، و برای آن اسرار و بواطنی نیز نام برده میباشد (برای مثال، نک‍ : غزالی، ۱/ ۲۳۰- ۲۳۹؛ نتیجه، ۲/ ۱۲۱ بب‍‌ ). روزۀ ماه رمضان که شناخته‌گردیده‌ترین نوع این عبادت میباشد، حدود 1‌سال و نیم بعداز سفر، بر مسلمان ها واجب شد آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد (یعقوبی، ۱/ ۴۰۱؛ ابن‌اثیر، ۲/ ۱۱۵).
در شرع اسلام، افزون بر روزۀ ماه رمضان، از روزۀ واجب دیگری هم صحبت رفته میباشد که کفارۀ گناهانی زیرا شکستن پیمان و قسم میباشد (مائده/ ۵/ ۸۹؛ مجادله/ ۵۸/ ۴). همینطور مؤمنان در غیر موردها وجوب و روز ها دیگر سال، برای تزکیۀ نفس، تقرب به حق و از باب استحباب و گاه برای ادای نذر، به روزه‌داری میپردازند (ابن‌ماجه، ۱/ ۵۵۹).

آنچه در بین عموم کشور ایران به نوعی خلق و خوی فرهنگی تبدیل گردیده و آداب و رسومی ویژه یافته، روزۀ ماه رمضان میباشد. در‌این ماه و حتى چندین روزی قبل از آن، چهرۀ شهرها و روستاها به طوری محسوس عوض شده، و اکنون‌وهوای عموم عوض میگردد. عموم برپایۀ باورهای مذهبی خویش، ماه رمضان را به‌تیتر عزیزترین ماه سال، ماه عبادت، تزکیه و خودسازی و ماه نزول قرآن گرامی می‌دارا‌هستند و با برپایی آیینهای ویژه، برای ورود به مهمانی الٰهی فراهم می گردند. آنان قبل از استارت ماه روزه، به نظافت شخصی و تمیز‌سازی محل معاش و فعالیت، به‌ویژه غبارروبی، شستن فرشها و خوش‌رایحه کردن مساجد می پردازند و برای خرید آذوقه و ما یحتاج این ماه، از قبیل برنج، آرد، حبوبات، رطب، قند و شکر و جز اینها به بازار می روند. به همین سبب ساز از دیرباز، تعدادی روز باقی مانده به رمضان، دستیابی‌وکار فروشندگان مواد غذایی رونق گرفته، رفت‌وآمد در مرکزها خرید ارتقا می یابد. در قبل هم که منزل‌ها گرمابه نداشتند، ازدحام در حمامهای همگانی در شبهای منتهی به ماه رمضان چشمگیرتر بود (نک‍ : مختارپور، ۵۰۷- ۵۰۸؛ محمدی، ۸۷؛ معطوفی، ۳/ ۲۰۲۱؛ فاروقی، ۳۰۸؛ اخوان، ۱۵۷- ۱۵۸؛ پارسا، ۱۷۴؛ رزمی‌نژاد، ۱۱۵-۱۱۶؛ حمیدی، ۳۱۸؛ لهسایی‌زاده، ۱۱۷).

بازدید : 17
يکشنبه 14 بهمن 1403 زمان : 11:39


احکام روزه
مُبطِلات روزه
نوشته ی علمیٔ مهم: مبطلات روزه
میل کردن و آشامیدن
آمیزش جنسی
لاف بستن بر خداوند، فرستاده خداوند و امامان معصوم
رساندن غبار غلیظ به حلق
باقی ماندن بر جنابت، حیض و نفاس تا اذان صبح
استمناء (خودارضایی)
اماله (تنقیه کردن) با مایعات
فروبردن تک تک رمز در آب[یادداشت ۳]
استفراغ کردن.
نیت جدا روزه یا این که نیت اجرا‌دادن یکی‌از مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مبطلات آن.[۴۶]

مراسم افطاری در هندوستان
مکروهات روزه
به گفته فقیهان جاری ساختن بعضا امور در درحال حاضر روزه مکروه میباشد؛ مثلا: لمس، بوسیدن و ملاعبه با همسر، طوطیا کشیدن، هر کاری که موجب ضعف خواهد شد، بوییدن گل‌ها، مرطوب کردن خرقه، هر کاری که موجب خون‌آلودشدن دهن گردد مثل دندان‌کشیدن، مضمضه کردن آب فارغ از مقصود رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد عقلایی.[۴۷]

اشخاصی که نباید روزه بگیرند
روزه ماه رمضان بر هر مکلفی واجب میباشد، مگر این اشخاص:

هر کس به دلیل پیری نمی‌تواند روزه بگیرد، یا این که روزه‌داری برای وی طاقت فرسا میباشد؛ ولی در شکل دوم بایستی برای هر روز یک مد خوراک به حاجتمند آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بدهد.[۴۸]
بیماری که زیاد تشنه می‌گردد و نمی‌تواند تشنگی را تحمل نماید یا این که برای وی تحمل تشنگی دشوار میباشد؛ اما در شکل دوم بایستی برای هر روز یک مُد خوراک به بینوا بدهد.[۴۹]
زن حامله یا این که شیرده‌ای که شیرش معدود میباشد و روزه برای بچه یا این که خودش ضرروزیان دارااست؛ اما می بایست برای هر روز یک مد خوراک به بینوا بدهد و روزه‌هایش را قضا نماید.[۵۰]
هر کس به دلیل ضعف جسمانی روزه دریافت کردن برایش قابل تحمل وجود ندارد یا این که برایش زیان داراست؛ اما قضای این روزه بر وی واجب میباشد و در صورتی نتواند تا رمضان آنگاه قضا نماید، می بایست برای هر روز، یک مد غذا به حاجتمند بدهد.[۵۱]
مسافری[یادداشت ۴] که کمتر از ده روز در مقصد بماند.[۵۲]ولی کثیرالسفر و عده ای مثل رانندگان که کار آن ها مسافرت کردن میباشد، از این حکم مستثتیٰ می باشند.[۵۳]
اِفطار یا این که بازکردن روزه
نوشته‌ی‌علمی‌های مهم: افطار و افطاری

افطاری در بقاع امام رضا(ع)
شکستن یا این که بازکردن روزه را افطار گویند.[۵۴] طبق طریقه فقیهان شیعه، روزه‌دار می بایست تا مغرب فقهی (اذان مغرب) افطار نکند.[۵۵] مطابق احادیث، تلاوت دعا و قرائت سوره قدر هنگام افطار[۵۶] و بازکردن روزه با آب، شیر و رطب، مستحب میباشد.[۵۷] برپایه احادیث، افطاری‌دادن به روزه‌دار فضیلت داراست.[۵۸] مبنی بر آنچه در خطبه شعبانیه از رسول(ص) بیان شده، جایزه افطاری‌دادن به یک مؤمن در ماه رمضان موازی با اجر رهاکردن یک عبد و موجب آمرزش گناهان میباشد.[۵۹]

قضا و کفاره روزه
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: کفاره روزه
هر که روزه ماه رمضان بر وی واجب بوده و نگرفته میباشد بایستی آن را قضا نماید.[۶۰] قضای روزه، واجب فوری وجود ندارد، البته بایستی تا پیش از ماه رمضان سپس صورت پذیرد.[۶۱]
هر که در ماه رمضان به دلیل بیماری روزه نگرفته و تا رمضان سپس نیز نتواند روزه بگیرد، قضای آن ها بر وی واجب وجود ندارد، البته بایستی برای هر روز، یک مُد غذا (۷۵۰ گرم گندم) به بینوا بدهد.[۶۲]
هر که عمدا و سوای عذر و بهانه دینی، روزه واجبش را نگرفته، ضمن قضا، کفاره نیز بر وی واجب میباشد؛[۶۳] کفاره آن، طعام دادن به شصت حاجتمند و یا این که دو ماه روزه میباشد که ۳۱ روز آن می بایست پی درپی باشد.[۶۴]
در شکل تأخیر سوای عذر و بهانه در جاری ساختن قضای روزه تا ماه رمضان بعد از آن، کفاره تأخیر (به ازای هر روزه یک مُد خوراک) نیز به آن وابستگی می گیرد.[۶۵]
در حالتی‌که روزه ماه رمضان با عمل حرامی مانند میل کردن شراب یا این که زنا، فسخ گردد، کَفّاره عده دارااست؛ یعنی می بایست برای هر روز، هم شصت روز روزه بگیرد و هم به شصت بینوا خوراک دهد.[۶۶] ولی بعضی مراجع، کفاره توده را احتیاط مستحب دانسته‌اند.[۶۷]
حرام بودن روزه‌خواری در ملأعام
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: روزه‌خواری
در فقه اسلامی، تظاهر به روزه‌خواری در ماه رمضان حرام میباشد و تعزیر دارااست.[مستلزم منبع] [۶۸]در ضابطه مجازات اسلامی کشور‌ایران نیز روزه‌خواری در ملأعام ممنوع بوده و برای آن مجازات در حیث گرفته گردیده است.[مستلزم منبع]

درجات روزه
برای روزه درجاتی مذکور میباشد: روزه عام، روزه خاص و روزه خاص‌الخاص.[۶۹]

روزه عام، امساک و دوری از تناول کردن و آشامیدن و هجران کردن از غریزه جنسی و رعایت آداب ظاهری روزه میباشد.[۷۰]
روزه خاص، در اختیار گرفتن گوش، دیده، گویش، دست و پا و بقیه اعضاوجوارح و اعضای تن از گناهان میباشد.[۷۱]
روزه خاص‌الخاص، به این معناست که آدم از گرفتاری‌ها و هدف ها مادی مسافت گیرد، مگر کارها دنیایی که پیشگفتار آیین باشد.[۷۲] در سخنان امام علی(ع) نیز به روزه تن (پرهیز ازروی اختیار از خوراکی‌ها) و روزه نفس (در دست گرفتن حواس از گناهان و خالی ساختن قلب از بدی‌ها) و روزه قلب اشاره گردیده‌است.[۷۳]
در روایات، روزه واقعی به سوراخ کلیه چیزهایی که آفریدگار نمی‌پسندد[۷۴] و روزه‌ای که دیده، گوش، گیسو و پوست هم روزه‌دار باشد، معرفی گردیده‌است،[۷۵] همینطور روزه قلب خوب از روزه گویش و روزه لهجه عالی از روزه شکم دانسته گردیده‌است.[۷۶]

تعداد صفحات : 61

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 619
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین :
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز :
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز :
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز :
  • گوگل دیروز :
  • بازدید هفته :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کلی :
  • <
    پیوندهای روزانه
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    لینک های ویژه