إفْتِرا از گناهان کبیره بهمعنای لافسازی و نسبتدادن آن به افراد میباشد؛ طوری که موجب ناخشنودی مستمعاش شود. تهمت زدن حرام میباشد. نقل شده تهمت دروغی میباشد که از روی عمد گفته می شود و افتراگو کسی میباشد که به لاف بودن حرفش اعتقاد داراست. قرآن تهمت را عملی ناپسند و ظلم در حق الناس می داند و از آن بهتیتر گناهی تبارک حافظه مینماید و بهتانزنندگان را از ظالمترین اشخاص معرفی مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مینماید.
بهتان دروغی میباشد که افتراگو آن را علیه سایرافراد به عمل میبرد؛ ولی لاف گاهی در حق خویش میباشد و گاهی در حق مردم. در فقه اسلامی بهتان مجازات داراست و درصورتیکه که به فردی بهتان به زنا و لواط زده خواهد شد، مجازات دینی آن زدن هشتاد ضربه شلاق به افترازننده میباشد و در مواقعی که مورد آن حدآور نباشد سبب ثبوت تعزیر میباشد. همینطور بهتان یک کدام از دلایل حرام بودن تشریع در آیین و مراجعه به کاهن و ترتیب تاثیر دادن به گفتههای رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد اوست.
بعضی از عالمان فقاهتی با استناد به عبارت «بَاهِتُوهُمْ» در حَدیث مُباهِته، تهمت به اهل بدعت را بهاستدلال وجود مصلحت، مایحتاج و آن را روا دانستهاند؛ با این هم اکنون اکثر فقیهان، این برداشت را ناصحیح دانسته و حدیث را به «قانعکردن اهل بدعت با ادلههای سفت» معنی کردهاند. تهمت را لافسازی[۱] فارغ از عامل[۲] و نسبت دادن آن به دیگری دانستهاند،[۳] بهطوری که منجر تعجب و حیرت در مستمعاش خواهد شد[۴] هرچند این نسبتدادن برخاسته از اطمینان تهمت زننده باشد.[۵] فخرالدین طُریحی، از مفسران قرآن کریم و مهربان در قرن یازده قمری، در کتابِ مجمع البحرین کلمه «لاف گران قدر» را به معنی بهتان آورده میباشد.[۶] همینطور در کتابهای لغوی بهتان و لاف از واژه و کلمههایی میباشد که در ذکر معنای واژه و کلمه بُهتان به شغل رفته آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.[۷]
عبدالله جوادی آملی (۱۳۱۲ش)، در کتاب تحریر الاصول (تقریراتِ درس بیرونِ اصول فقه امام خمینی) بهتان را بهمعنای نسبت دادنِ هر آنچه که لاف و غیر حقیقی وواقعی میباشد، میداند البته آنچه که لاف بودنش مسلّم و قطعی وجود ندارد را تهمت نمینامد؛ بلکه آن را مشکوک الافتراء نامیده میباشد.[۸]
منزلت
آورده شده واژگان کفر[۹] کذب[۱۰] و ظلم[۱۱] از مصادیق پر استفاده کلمه و واژه بهتان در قرآن میباشد.[۱۲] بهتان در آیه ها قرآن بیشتر در مواقعی نظیر ساختگی بودن ارتباط پیامبران باایمان و سهم دار داشتن آفریدگار بهفعالیت رفته میباشد و تهمت زنندگان معتقدند یگانه بودن معبود تنها یک ادعاست.[۱۳] قرآن کریم و مهربان تهمت را از صفات و خصوصیتهای کافران[۱۴] و مشرکان[۱۵] معرفی مینماید و از تهمت با عناوینی نظیر گناهِ آشکار[۱۶] گناهِ کلان[۱۷] و ظلم و انحراف از حق[۱۸] تفسیر مینماید؛ همینطور بهتان گویان (مُفتَری) ظالمترین و ستمکارترین آدمها[۱۹] و نیز متهم[۲۰] و زیانکار[۲۱] شناخته گردیدهاند. قرآن خلال نهی بشرها از تهمت زدن به خداوند[۲۲] و رفتار وی[۲۳] تهمت زنندگان را لعن و نفرین کرده[۲۴] و منزلت آنها را دوزخ و جهنم[۲۵] دانسته میباشد.
در احادیث اسلامی نیز واژه و کلمه بهتان بیشتر درباره رد عقاید فسخ کسانی بهکاررفته میباشد که در رویه آشنایی ذات و صفات پروردگار قائل به تَشْبیهْ گردیدهاند.[۲۶]
از نگرش فقها بهتان نوع خاصی از لاف میباشد[۲۷] و استدلال کبیره بودن لاف و نهی از آن مشتمل بر بهتان نیز میگردد.[۲۸] روحانی انصاری، از فقیهان قرن سیزدهم قمری، در کتاب المکاسب در برهان به کبیره بودن لاف به آیه ۱۰۵ سوره نحل[یادداشت ۱] استناد مینماید؛ به گفتهٔ او تهمت از اقسام لاف میباشد و ذکر میدارد که پروردگار شخص لافگو را غیر مؤمن به نشانهها الهی و کافر به آنها قرار داده میباشد.[۲۹] از بهتان در کتابهای فقاهتی در قسمتهایی نظیر حدود (شهید شدن به زنا)[۳۰] و عبادات (مبطلات روزه)[۳۱] صحبت نقل شده میباشد.
ماده ۶۹۷ ضابطه مجازات اسلامی (تعزیرات) به پژوهش جرم بهتان و گستردن آن پرداخته میباشد.[۳۲]
إفْتِرا از گناهان کبیره بهمعنای لافسازی و نسبتدادن آن به افراد میباشد؛ طوری که موجب ناخشنودی مستمعاش شود. تهمت زدن حرام میباشد. نقل شده تهمت دروغی میباشد که از روی عمد گفته می شود و افتراگو کسی میباشد که به لاف بودن حرفش اعتقاد داراست. قرآن تهمت را عملی ناپسند و ظلم در حق الناس می داند و از آن بهتیتر گناهی تبارک حافظه مینماید و بهتانزنندگان را از ظالمترین اشخاص معرفی مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مینماید.
بهتان دروغی میباشد که افتراگو آن را علیه سایرافراد به عمل میبرد؛ ولی لاف گاهی در حق خویش میباشد و گاهی در حق مردم. در فقه اسلامی بهتان مجازات داراست و درصورتیکه که به فردی بهتان به زنا و لواط زده خواهد شد، مجازات دینی آن زدن هشتاد ضربه شلاق به افترازننده میباشد و در مواقعی که مورد آن حدآور نباشد سبب ثبوت تعزیر میباشد. همینطور بهتان یک کدام از دلایل حرام بودن تشریع در آیین و مراجعه به کاهن و ترتیب تاثیر دادن به گفتههای رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد اوست.
بعضی از عالمان فقاهتی با استناد به عبارت «بَاهِتُوهُمْ» در حَدیث مُباهِته، تهمت به اهل بدعت را بهاستدلال وجود مصلحت، مایحتاج و آن را روا دانستهاند؛ با این هم اکنون اکثر فقیهان، این برداشت را ناصحیح دانسته و حدیث را به «قانعکردن اهل بدعت با ادلههای سفت» معنی کردهاند. تهمت را لافسازی[۱] فارغ از عامل[۲] و نسبت دادن آن به دیگری دانستهاند،[۳] بهطوری که منجر تعجب و حیرت در مستمعاش خواهد شد[۴] هرچند این نسبتدادن برخاسته از اطمینان تهمت زننده باشد.[۵] فخرالدین طُریحی، از مفسران قرآن کریم و مهربان در قرن یازده قمری، در کتابِ مجمع البحرین کلمه «لاف گران قدر» را به معنی بهتان آورده میباشد.[۶] همینطور در کتابهای لغوی بهتان و لاف از واژه و کلمههایی میباشد که در ذکر معنای واژه و کلمه بُهتان به شغل رفته آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.[۷]
عبدالله جوادی آملی (۱۳۱۲ش)، در کتاب تحریر الاصول (تقریراتِ درس بیرونِ اصول فقه امام خمینی) بهتان را بهمعنای نسبت دادنِ هر آنچه که لاف و غیر حقیقی وواقعی میباشد، میداند البته آنچه که لاف بودنش مسلّم و قطعی وجود ندارد را تهمت نمینامد؛ بلکه آن را مشکوک الافتراء نامیده میباشد.[۸]
منزلت
آورده شده واژگان کفر[۹] کذب[۱۰] و ظلم[۱۱] از مصادیق پر استفاده کلمه و واژه بهتان در قرآن میباشد.[۱۲] بهتان در آیه ها قرآن بیشتر در مواقعی نظیر ساختگی بودن ارتباط پیامبران باایمان و سهم دار داشتن آفریدگار بهفعالیت رفته میباشد و تهمت زنندگان معتقدند یگانه بودن معبود تنها یک ادعاست.[۱۳] قرآن کریم و مهربان تهمت را از صفات و خصوصیتهای کافران[۱۴] و مشرکان[۱۵] معرفی مینماید و از تهمت با عناوینی نظیر گناهِ آشکار[۱۶] گناهِ کلان[۱۷] و ظلم و انحراف از حق[۱۸] تفسیر مینماید؛ همینطور بهتان گویان (مُفتَری) ظالمترین و ستمکارترین آدمها[۱۹] و نیز متهم[۲۰] و زیانکار[۲۱] شناخته گردیدهاند. قرآن خلال نهی بشرها از تهمت زدن به خداوند[۲۲] و رفتار وی[۲۳] تهمت زنندگان را لعن و نفرین کرده[۲۴] و منزلت آنها را دوزخ و جهنم[۲۵] دانسته میباشد.
در احادیث اسلامی نیز واژه و کلمه بهتان بیشتر درباره رد عقاید فسخ کسانی بهکاررفته میباشد که در رویه آشنایی ذات و صفات پروردگار قائل به تَشْبیهْ گردیدهاند.[۲۶]
از نگرش فقها بهتان نوع خاصی از لاف میباشد[۲۷] و استدلال کبیره بودن لاف و نهی از آن مشتمل بر بهتان نیز میگردد.[۲۸] روحانی انصاری، از فقیهان قرن سیزدهم قمری، در کتاب المکاسب در برهان به کبیره بودن لاف به آیه ۱۰۵ سوره نحل[یادداشت ۱] استناد مینماید؛ به گفتهٔ او تهمت از اقسام لاف میباشد و ذکر میدارد که پروردگار شخص لافگو را غیر مؤمن به نشانهها الهی و کافر به آنها قرار داده میباشد.[۲۹] از بهتان در کتابهای فقاهتی در قسمتهایی نظیر حدود (شهید شدن به زنا)[۳۰] و عبادات (مبطلات روزه)[۳۱] صحبت نقل شده میباشد.
ماده ۶۹۷ ضابطه مجازات اسلامی (تعزیرات) به پژوهش جرم بهتان و گستردن آن پرداخته میباشد.[۳۲]
نقش انتخاب مسجد مناسب در برگزاری یک مراسم ترحیم آرام و منظم