مجله خبری مساجد

زمان امامت
زمان اول
مبنی بر احادیث مسلمان ها، در سال ۶۱۰ م که محمد اولی وحی را اخذ کرد، علی ۱۰ ساله بود. در حین محمد برخی از دوستداران علی، مثل مقداد بن الاسود، سلمان فارسی، ابوذر غفاری و عمار بن یاسر شیعه‌ها علی نامیده می‌شدند. تقسیم اسلام به شیعه و سنی به معضل جانشینی محمد مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد برمی شود.

[۳۴] رهروان علی با بعضی از قریش و بعضا از یاران محمد مانند طلحه و زبیر جنگیدند. زیرا اکثر هوادارانش در عراق بودند، علی پایتخت را به کوفه منتقل کرد و در آنجا با معاویه که بیعت با علی را رد کرد، جنگید و رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد باخت خورد.

[۳۵] در اواخر قرن اولیه، رهبران متنفذ حکومت، شهر قم را برای اسکان شیعه آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ها تأسیس کردند.[۳۶]

محور‌گذاری امامیه
به ماجرا شیعه، محمد باقر ۲۰ سال مدرس و ناقل حدیث بود. وی اصل تقیه را مطرح کرد.[۳۷] باقر روایات فراوانی در فقه و بقیه علم ها فقهی نقل نموده است که مبانی دستورهای شیعه میباشد. با تغییر‌و تحول احوال سیاسی و تولید اوضاع مطلوب برای توسعه و گسترش کار‌های فقاهتی و مجال تبیین علم ها فقهی، جعفر راست گو نقش مهمی در صورت‌گیری فقه شیعه داشت.[۳۸] جعفر درست گو و باقر بنیانگذاران مدرسه فقاهتی شیعه امامیه می باشند. درست گو در نزدیکی خویش دسته قابل توجهی از علما داشت که بعضی از پر رنگ‌ترین فقها، محدثان و متکلمان مجال بودند. در طی وی شیعه در مسائل کلامی و حقوقی توسعه و گسترش کرد.[۳۷] باقر و درست گو مبنای فکری تعبیر و تفسیر و کار شیعه امامیه را تشریح کردند.[۳۷]

الهیات اثنی عشری
روضه خوان اثرگذار (۹۴۸–۱۰۲۲م) (۳۳۶–۴۱۳ق) را مهمترین متکلم شیعه دوازده امامی دانسته‌اند. وی از عقاید بستگان نوبختی و معتزله بغداد برای صورت‌دادن به عقیده خویش استفاده نمود و در تطبیق دادن نظرها کلامی خویش با روایات دوازده امامی کوشید.[۲۸] وی بایستگی وجود امام در هر بعد از ظهر و طهارت امام و نص را برای فرقه‌های امامیه تعریف‌و‌تمجید کرد[۲۹] و منکرین امامت را کافر[۳۰] و امامان شیعه را از تمامی انبیا به استثنای محمد بلندتر می‌دانست. از نگاه اثر گذار، امامان میتوانند در اجرای احکام، مجازات‌ها، و تربیت انسان مکان پیامبران را بگیرند.[۲۹]

سازماندهی
ابتدا قرن سوم هجری یا این که نهم میلادی آزادی دادن مأمون و ترجمه کتاب ها علمی و فلسفی از زبانهای دیگر به عربی و مناظره‌ها رواج طریقه‌های متفاوت فقاهتی سبب شد شیعه شکوفا گردد. در قرن چهارم/دهم، ضعف در حکومت عباسی و روی عمل وارد شدن حکام آل بویه موجب اقتدار و توسعه آشکار شیعه شد. آن‌گاه از قرن پنجم/یازدهم تا قرن نهم اکثری از پادشاهان شیعه در دنیا اسلام ظهور کردند که تشیع را تبلیغ می‌کردند.[۳۶]

زمان امامت
زمان اول
مبنی بر احادیث مسلمان ها، در سال ۶۱۰ م که محمد اولی وحی را اخذ کرد، علی ۱۰ ساله بود. در حین محمد برخی از دوستداران علی، مثل مقداد بن الاسود، سلمان فارسی، ابوذر غفاری و عمار بن یاسر شیعه‌ها علی نامیده می‌شدند. تقسیم اسلام به شیعه و سنی به معضل جانشینی محمد مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد برمی شود.

[۳۴] رهروان علی با بعضی از قریش و بعضا از یاران محمد مانند طلحه و زبیر جنگیدند. زیرا اکثر هوادارانش در عراق بودند، علی پایتخت را به کوفه منتقل کرد و در آنجا با معاویه که بیعت با علی را رد کرد، جنگید و رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد باخت خورد.

[۳۵] در اواخر قرن اولیه، رهبران متنفذ حکومت، شهر قم را برای اسکان شیعه آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ها تأسیس کردند.[۳۶]

محور‌گذاری امامیه
به ماجرا شیعه، محمد باقر ۲۰ سال مدرس و ناقل حدیث بود. وی اصل تقیه را مطرح کرد.[۳۷] باقر روایات فراوانی در فقه و بقیه علم ها فقهی نقل نموده است که مبانی دستورهای شیعه میباشد. با تغییر‌و تحول احوال سیاسی و تولید اوضاع مطلوب برای توسعه و گسترش کار‌های فقاهتی و مجال تبیین علم ها فقهی، جعفر راست گو نقش مهمی در صورت‌گیری فقه شیعه داشت.[۳۸] جعفر درست گو و باقر بنیانگذاران مدرسه فقاهتی شیعه امامیه می باشند. درست گو در نزدیکی خویش دسته قابل توجهی از علما داشت که بعضی از پر رنگ‌ترین فقها، محدثان و متکلمان مجال بودند. در طی وی شیعه در مسائل کلامی و حقوقی توسعه و گسترش کرد.[۳۷] باقر و درست گو مبنای فکری تعبیر و تفسیر و کار شیعه امامیه را تشریح کردند.[۳۷]

الهیات اثنی عشری
روضه خوان اثرگذار (۹۴۸–۱۰۲۲م) (۳۳۶–۴۱۳ق) را مهمترین متکلم شیعه دوازده امامی دانسته‌اند. وی از عقاید بستگان نوبختی و معتزله بغداد برای صورت‌دادن به عقیده خویش استفاده نمود و در تطبیق دادن نظرها کلامی خویش با روایات دوازده امامی کوشید.[۲۸] وی بایستگی وجود امام در هر بعد از ظهر و طهارت امام و نص را برای فرقه‌های امامیه تعریف‌و‌تمجید کرد[۲۹] و منکرین امامت را کافر[۳۰] و امامان شیعه را از تمامی انبیا به استثنای محمد بلندتر می‌دانست. از نگاه اثر گذار، امامان میتوانند در اجرای احکام، مجازات‌ها، و تربیت انسان مکان پیامبران را بگیرند.[۲۹]

سازماندهی
ابتدا قرن سوم هجری یا این که نهم میلادی آزادی دادن مأمون و ترجمه کتاب ها علمی و فلسفی از زبانهای دیگر به عربی و مناظره‌ها رواج طریقه‌های متفاوت فقاهتی سبب شد شیعه شکوفا گردد. در قرن چهارم/دهم، ضعف در حکومت عباسی و روی عمل وارد شدن حکام آل بویه موجب اقتدار و توسعه آشکار شیعه شد. آن‌گاه از قرن پنجم/یازدهم تا قرن نهم اکثری از پادشاهان شیعه در دنیا اسلام ظهور کردند که تشیع را تبلیغ می‌کردند.[۳۶]