جشن و پای کوبی به دنیا آمدن فرستاده(ص) به مراسمهایی اشاره داراست که در سالروز به دنیاآمدن رسول اسلام برگزار میشود. شیعهها و اهلسنت، روز به دنیاآمدن فرستاده(ص) را جشن و پای کوبی میگیرند ولی وهابیها آن را بدعت می دانند چراکه در طول فرستاده(ص) و صحابه اینگونه پایکوبیهایی برگزار نشده میباشد. عالمان مسلمان در جواب وهابیان گفتهاند هرچند در حین فرستاده(ص) و صحابه پایکوبی به دنیاآمدن نبی(ص) برگزار نشده البته در شرع از آن نهی نشده میباشد از اینرو برپایی جشن و پایکوبی تولد برای فرستاده خیر فقط بدعت وجود ندارد بلکه برای بزرگداشت وی مناسب هم خواهد بود. همینطور برای مشروعیت برپایی پای کوبی میلادالنبی به آیاتی از قرآن و نیز مفاهیم قرآنی استناد گردیده که به بزرگداشت نبی و محبت به وی پیشنهاد نموده مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد است.
گزارشهای تاریخی از قرن چهارم قمری و بعداز آن وجود دارااست که مسلمان ها روز ولادت را جشن و پای کوبی میگرفتند. همینطور هم محلی مکه در سالروز به دنیاآمدن رسول در محل میلاد وی تجمع میکردند و به دعا و بیان میپرداختند و به وی تبرک میجستند تا اینکه در حکومت آل سعود این جای رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد تخریب شد.
شیعه ها، ۱۷ ربیعالاول و اهلسنت، ۱۲ ربیعالاول را روز میلاد رسول اسلام میدانند. علمای شیعه صدقه دادن، اعمال کارها نه، خنده رو کردن مؤمنان و... را دراین روز مستحب می دانند. اهلسنت نیز کادو دادن و اطعام فقرا را برای بزرگداشت رسول اسلام درین روز توصیه کردهاند. ازاینرو مسلمانها در کشورهای متفاوت در روز تولد فرستاده پای کوبی برپا مینمایند. این روز در جمهوری اسلامی ایران، افغانستان، عراق، هندوستان، پاکستان، اندونزی و مصر تعطیل قانونی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.
جشن و پای کوبی به دنیا آمدن نبی در مالزی
التفات و تاریخچه
جشن و پایکوبی میلادالنبی به مراسمهایی اشاره دارااست که در سالروز به دنیا آمدن فرستاده اکرم برگزار می شود. روا بودن یا این که عدم تایید صلاحیت برپایی پایکوبی میلادالنبی از اختلافات مسلمان ها با وهابیان میباشد. از لحاظ مسلمانها برپایی جشن و پای کوبی میلادالنبی روا میباشد. از اینرو مسلمانها در کشورهای متعدد، با برپایی آئینها و مراسمهایی روز به دنیاآمدن رسول را گرامی میداراهستند.[۱] همینطور روز ولادت فرستاده اسلام در بعضی کشورها مثلا اندونزی، کشور ایران،[۲] هندوستان،[۳] پاکستان،[۴] مصر[۵] و...[۶] تعطیل قانونی میباشد. البته وهابیان برپایی پایکوبی به دنیا آمدن النبی را بدعت و حرام می دانند.[۷]
تاریخچه برگزاری جشن و پای کوبی در سالروز به دنیاآمدن نبی به قرنهای چهارم و پنجم قمری برمیخواهد شد. احمد بن علی مقریزی تاریخنگار قرن نهم قمری از ترویج جشن و پایکوبی میلادالنبی در حکومت فاطمیان (۲۹۷-۵۶۷ق) در مصر حافظه نموده است.[۸] همینطور به نقل از منابع تاریخی، مظفرالدین کَوکُبری (درگذشته ۶۳۰ق) فرمانده صلاحالدین ایوبی و حکم دهنده اِربِل در ماه ربیع الاول پای کوبی میلادالنبی برگزار میکرد.[۹]
آيا پای کوبی میلادالنبی بدعت میباشد؟
وهابیان، برگزاری جشن و پای کوبی ولادت برای رسول اسلام را بدعت میدانند.[۱۰] عبدالعزیز بن گشوده از وهابیان، جشن و پایکوبی تصاحب کردن برای تولد نبی اسلام را بدعت تلقی نموده است.[۱۱] عالمان سلفی، کمپانی دراین پای کوبیها، نشستن در محل برگزاری پای کوبی و یا این که تناول کردن شیرینیهای آن را حرام می دانند.[۱۲] همینطور بعضا از نویسندگان آنان به برگزارکنندگان جشن و پایکوبی به دنیاآمدن رسول نسبت فسق، بیآیین و... میدهند.[۱۳] استدلال وهابیان در بدعت پی بردن جشن و پایکوبی میلادالنبی این میباشد که اینگونه مراسمی در طول رسول اسلام و صحابه برگزار نشده میباشد.[۱۴]
جشن و پایکوبی به دنیا آمدن رسول در پاکستان
جواب عالمان شیعه و سنی
از لحاظ معارضان اگرچه مستقیما درباره تولد رسول مطلبی در شرع نیامده، ولی آیهها قرآن، برگزاری این پایکوبی را تأیید مینماید.[۱۵] آن ها از مفاهیم کلی قرآن همانند ضرورت نازونوازش به رسول(ص)[۱۶] و لزوم بزرگداشت وی[۱۷] بر مشروعیت برگزاری جشن و پایکوبی به دنیا آمدن رسول به کارگیری کردهاند.[۱۸] به گفته جعفر سبحانی فقیه شیعه، برگزاری جشن و پایکوبی به دنیا آمدن رسول(ص) ابراز محبت به اوست؛ محبتی که قرآن به آن امر داده میباشد.[۱۹] همینطور با استناد به آیهها نهایی سوره مائده که مطابق آن حضرت عیسی(ع) روزی را که مائده آسمانی بر حواریون نازل شد پای کوبی گرفت و همچنان مسیحیان آن روز را پایکوبی می گیرند، این نظر را دارد که روز ولادت فرستاده را بایستی پای کوبی گرفت به این دلیل که پپامبر، جهان را از بتپرستی و جهالت نجات بخشید و این نعمت فراتر از مائده آسمانی برای حواریون میباشد.[۲۰]
بزرگان اهلسنت مانند محرمانه سقطی (درگذشت ۲۵۳ق)، جنیدی بغدادی (درگذشت ۲۹۷ق)، یافعی (درگذشت ۷۶۸ق) و حسن بن قدمت بن حبیب (درگذشت ۷۷۹ق)، برگزاری پای کوبی برای به دنیا آمدن رسول(ص) را پسندیده دانستهاند.[۲۱][منبع بهتری نیاز میباشد]
یوسف قَرضاوی (درگذشت ۱۴۴۴ق) از عالمان اهلسنت، با دلیل به آیهها قرآن،[۲۲] برگزاری جشن و پای کوبی به دنیاآمدن رسول را جائز دانسته میباشد.[۲۳] وی اعتقاد دارد برگزاری مراسم برای به دنیاآمدن فرستاده و اتفاق ها دیگر اسلامی، در واقع یادآوری نعمتهایی میباشد که پروردگار به مسلمان ها اعطا کرده و این یادآوری، خیر فقط بدعت و حرام وجود ندارد بلکه مناسب نیز می باشد.[۲۴] به گفته طاهر قادری از عالمان اهلسنت، جاری ساختن هر فعالیت مباحی که در شریعت ممانعت نشده و تبدیل به فرهنگ وتمدن جامعه گردیده و غرض آن نیز اظهار خوشحالی به مناسبت به دنیاآمدن رسول اسلام باشد، اشکالی ندارد.[۲۵]
پایکوبی به دنیاآمدن نبی در صنعا در یمن
بر مبنا روایتی که در کتاب اقبال الاعمال گفته شده روزه دریافت کردن در روز تولد فرستاده اکرم، اجر روزه 1سال روزه را دارااست.[۲۶] همینطور علمای شیعه صدقه دادن، زیارت زیارتگاهها[۲۷] اعمال کارها نه، بشاش کردن مؤمنان و... را نیز درین روز مستحب میدانند.[۲۸] در احادیث شیعه، نماز خاصی برای روز تولد نبی(ص) نقل گردیدهاست.[۲۹] اهلسنت، سخنرانی درباره رسول(ص)، خواندن قرآن، صله رحم، کادو دادن، و اطعام فقرا را برای بزرگداشت رسول اکرام درین روز پیشنهاد کردهاند.[۳۰]
جشن و پای کوبی به دنیا آمدن فرستاده(ص) به مراسمهایی اشاره داراست که در سالروز به دنیاآمدن رسول اسلام برگزار میشود. شیعهها و اهلسنت، روز به دنیاآمدن فرستاده(ص) را جشن و پای کوبی میگیرند ولی وهابیها آن را بدعت می دانند چراکه در طول فرستاده(ص) و صحابه اینگونه پایکوبیهایی برگزار نشده میباشد. عالمان مسلمان در جواب وهابیان گفتهاند هرچند در حین فرستاده(ص) و صحابه پایکوبی به دنیاآمدن نبی(ص) برگزار نشده البته در شرع از آن نهی نشده میباشد از اینرو برپایی جشن و پایکوبی تولد برای فرستاده خیر فقط بدعت وجود ندارد بلکه برای بزرگداشت وی مناسب هم خواهد بود. همینطور برای مشروعیت برپایی پای کوبی میلادالنبی به آیاتی از قرآن و نیز مفاهیم قرآنی استناد گردیده که به بزرگداشت نبی و محبت به وی پیشنهاد نموده مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد است.
گزارشهای تاریخی از قرن چهارم قمری و بعداز آن وجود دارااست که مسلمان ها روز ولادت را جشن و پای کوبی میگرفتند. همینطور هم محلی مکه در سالروز به دنیاآمدن رسول در محل میلاد وی تجمع میکردند و به دعا و بیان میپرداختند و به وی تبرک میجستند تا اینکه در حکومت آل سعود این جای رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد تخریب شد.
شیعه ها، ۱۷ ربیعالاول و اهلسنت، ۱۲ ربیعالاول را روز میلاد رسول اسلام میدانند. علمای شیعه صدقه دادن، اعمال کارها نه، خنده رو کردن مؤمنان و... را دراین روز مستحب می دانند. اهلسنت نیز کادو دادن و اطعام فقرا را برای بزرگداشت رسول اسلام درین روز توصیه کردهاند. ازاینرو مسلمانها در کشورهای متفاوت در روز تولد فرستاده پای کوبی برپا مینمایند. این روز در جمهوری اسلامی ایران، افغانستان، عراق، هندوستان، پاکستان، اندونزی و مصر تعطیل قانونی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.
جشن و پای کوبی به دنیا آمدن نبی در مالزی
التفات و تاریخچه
جشن و پایکوبی میلادالنبی به مراسمهایی اشاره دارااست که در سالروز به دنیا آمدن فرستاده اکرم برگزار می شود. روا بودن یا این که عدم تایید صلاحیت برپایی پایکوبی میلادالنبی از اختلافات مسلمان ها با وهابیان میباشد. از لحاظ مسلمانها برپایی جشن و پای کوبی میلادالنبی روا میباشد. از اینرو مسلمانها در کشورهای متعدد، با برپایی آئینها و مراسمهایی روز به دنیاآمدن رسول را گرامی میداراهستند.[۱] همینطور روز ولادت فرستاده اسلام در بعضی کشورها مثلا اندونزی، کشور ایران،[۲] هندوستان،[۳] پاکستان،[۴] مصر[۵] و...[۶] تعطیل قانونی میباشد. البته وهابیان برپایی پایکوبی به دنیا آمدن النبی را بدعت و حرام می دانند.[۷]
تاریخچه برگزاری جشن و پای کوبی در سالروز به دنیاآمدن نبی به قرنهای چهارم و پنجم قمری برمیخواهد شد. احمد بن علی مقریزی تاریخنگار قرن نهم قمری از ترویج جشن و پایکوبی میلادالنبی در حکومت فاطمیان (۲۹۷-۵۶۷ق) در مصر حافظه نموده است.[۸] همینطور به نقل از منابع تاریخی، مظفرالدین کَوکُبری (درگذشته ۶۳۰ق) فرمانده صلاحالدین ایوبی و حکم دهنده اِربِل در ماه ربیع الاول پای کوبی میلادالنبی برگزار میکرد.[۹]
آيا پای کوبی میلادالنبی بدعت میباشد؟
وهابیان، برگزاری جشن و پای کوبی ولادت برای رسول اسلام را بدعت میدانند.[۱۰] عبدالعزیز بن گشوده از وهابیان، جشن و پایکوبی تصاحب کردن برای تولد نبی اسلام را بدعت تلقی نموده است.[۱۱] عالمان سلفی، کمپانی دراین پای کوبیها، نشستن در محل برگزاری پای کوبی و یا این که تناول کردن شیرینیهای آن را حرام می دانند.[۱۲] همینطور بعضا از نویسندگان آنان به برگزارکنندگان جشن و پایکوبی به دنیاآمدن رسول نسبت فسق، بیآیین و... میدهند.[۱۳] استدلال وهابیان در بدعت پی بردن جشن و پایکوبی میلادالنبی این میباشد که اینگونه مراسمی در طول رسول اسلام و صحابه برگزار نشده میباشد.[۱۴]
جشن و پایکوبی به دنیا آمدن رسول در پاکستان
جواب عالمان شیعه و سنی
از لحاظ معارضان اگرچه مستقیما درباره تولد رسول مطلبی در شرع نیامده، ولی آیهها قرآن، برگزاری این پایکوبی را تأیید مینماید.[۱۵] آن ها از مفاهیم کلی قرآن همانند ضرورت نازونوازش به رسول(ص)[۱۶] و لزوم بزرگداشت وی[۱۷] بر مشروعیت برگزاری جشن و پایکوبی به دنیا آمدن رسول به کارگیری کردهاند.[۱۸] به گفته جعفر سبحانی فقیه شیعه، برگزاری جشن و پایکوبی به دنیا آمدن رسول(ص) ابراز محبت به اوست؛ محبتی که قرآن به آن امر داده میباشد.[۱۹] همینطور با استناد به آیهها نهایی سوره مائده که مطابق آن حضرت عیسی(ع) روزی را که مائده آسمانی بر حواریون نازل شد پای کوبی گرفت و همچنان مسیحیان آن روز را پایکوبی می گیرند، این نظر را دارد که روز ولادت فرستاده را بایستی پای کوبی گرفت به این دلیل که پپامبر، جهان را از بتپرستی و جهالت نجات بخشید و این نعمت فراتر از مائده آسمانی برای حواریون میباشد.[۲۰]
بزرگان اهلسنت مانند محرمانه سقطی (درگذشت ۲۵۳ق)، جنیدی بغدادی (درگذشت ۲۹۷ق)، یافعی (درگذشت ۷۶۸ق) و حسن بن قدمت بن حبیب (درگذشت ۷۷۹ق)، برگزاری پای کوبی برای به دنیا آمدن رسول(ص) را پسندیده دانستهاند.[۲۱][منبع بهتری نیاز میباشد]
یوسف قَرضاوی (درگذشت ۱۴۴۴ق) از عالمان اهلسنت، با دلیل به آیهها قرآن،[۲۲] برگزاری جشن و پای کوبی به دنیاآمدن رسول را جائز دانسته میباشد.[۲۳] وی اعتقاد دارد برگزاری مراسم برای به دنیاآمدن فرستاده و اتفاق ها دیگر اسلامی، در واقع یادآوری نعمتهایی میباشد که پروردگار به مسلمان ها اعطا کرده و این یادآوری، خیر فقط بدعت و حرام وجود ندارد بلکه مناسب نیز می باشد.[۲۴] به گفته طاهر قادری از عالمان اهلسنت، جاری ساختن هر فعالیت مباحی که در شریعت ممانعت نشده و تبدیل به فرهنگ وتمدن جامعه گردیده و غرض آن نیز اظهار خوشحالی به مناسبت به دنیاآمدن رسول اسلام باشد، اشکالی ندارد.[۲۵]
پایکوبی به دنیاآمدن نبی در صنعا در یمن
بر مبنا روایتی که در کتاب اقبال الاعمال گفته شده روزه دریافت کردن در روز تولد فرستاده اکرم، اجر روزه 1سال روزه را دارااست.[۲۶] همینطور علمای شیعه صدقه دادن، زیارت زیارتگاهها[۲۷] اعمال کارها نه، بشاش کردن مؤمنان و... را نیز درین روز مستحب میدانند.[۲۸] در احادیث شیعه، نماز خاصی برای روز تولد نبی(ص) نقل گردیدهاست.[۲۹] اهلسنت، سخنرانی درباره رسول(ص)، خواندن قرآن، صله رحم، کادو دادن، و اطعام فقرا را برای بزرگداشت رسول اکرام درین روز پیشنهاد کردهاند.[۳۰]
جایگاه تاریخی و معنوی نام امام حسن مجتبی (ع) در مسجد فکوری مشهد