میرزا علیآقا شیرازی
میرزا علیآقا شیرازی (۱۲۹۴-۱۳۷۵ق) فقید، واعظ و استاد حوزه علمیه اصفهان که به جهت خصوصیتهای اخلاقی، بوسیله آیت الله بروجردی تحت عنوان مدرس اخلاق و رفتار در حوزه علمیه مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد قم برگزیده شد.
میرزا علی در نجف دیده به جهان گشود؛ اما تحصیلات خویش را در اصفهان نزد سید محمدباقر درچهای، جهانگیرخان قشقایی و حسین طباطبایی بروجردی طی کرد و مدتی هم در درس عالمان نجف برای مثال آخوند خراسانی و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی کمپانی کرد. وی بعداز برگشت مجدد به اصفهان در مکتب صدر بازار و مکتب چهارباغ، دورس گوناگون حوزوی و همینطور طب و ریاضی ها را درس دادن میکرد و عده ای زیرا مرتضی مطهری، حسینعلی منتظری، حسین عمادزاده و رحیم ارباب در درسهای وی کمپانی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میکردند.
رسيدگى به کارها عموم و فعاليت براى سروسامان دادن به وضع و اوضاع مستمندان جامعه از شغل های اجتماعی روزانه میرزا علیآقا شیرازی بوده میباشد. وی ضمن درس دادن به احیای کتابهایی برای مثال تعبیر و تفسیر التبیان روحانی طوسی و کتاب زادالمعاد علامه مجلسی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد پرداخت.
معرفی و معاشطومار
میرزا علیآقا شیرازی فرزند علیاکبر، از فقها، ادیبان واعظ، خداترس، طبیب و از مدرسان حوزه علمیه اصفهان میباشد.[۱] اورا از علمای پررنگ در دانش، فعالیت، تقوا و تقوی دانستهاند.[۲] به گفته آقابزرگ طهرانی در کتاب نقباء البشر، میرزا علیآقا در اصفهان از معروفین به کمال و تدبیر بود و رده خاصی در بین اهل دانش داشت و از پندها و اندرزهای وی هم خاصیت و هم عوام استعمال میکردند؛ به همین برهان کنیه واعظ گرفت.[۳]
مرتضی مطهری که از روش همبحثش، حسینعلی منتظری، به درس میرزا علیآقا منش پیدا کرد، در کتاب سیری در نهجالبلاغه، میرزا را یک دانا ربانی معرفی مینماید که فهم محضر وی از ذخائر گرانبهای عمرش میباشد و حاضر وجود ندارد آن را با هیچ چیز معاوضه نماید.[۴] مطهری همینطور در کتاب عدل الهی، میرزا علی را نهجالبلاغه مجسم میداند که مواعظ آن کتاب در اعماق جانش ریشه دوانده بود.[۵]
میرزا علیآقا شیرازی در سال ۱۲۹۴ق (۱۲۵۵ش) در نجف چشم به جهان گشود.[۶] بابا وی از تاجران شهر شیراز بود که به نجف مسافرت کرد و خلال کسب و کار، در درس عالمان نجف کمپانی می کرد.[۷] میرزا علیآقا در سال ۱۳۱۶ق راهی اصفهان شد و تحصیلات خویش را در مکتب نیمآورد نزد سید محمدباقر درچهای، از مراجع پیروی اصفهان، استارت کرد. وی همینطور از درس عالمانی زیرا آخوند ملا محمد کاشی، جهانگیرخان قشقایی، عبدالحسین محلاتی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید حسن استاد و محمد حکیم خراسانی به کار گرفت. میرزا علی به جهت عشق و علاقهاش به یادگرفتن طب، این دانش را نیز از حاج میرزا محمدباقر حكیمباشی در اصفهان فراگرفت. میرزا علی آقا شیرازی بعداز مدتی به نجف برگشت و به درس عالمانی زیرا روحانی الشریعه اصفهانی، محمدکاظم آخوند خراسانی و سید محمدکاظم یزدی کمپانی کرد و بعد از اتفاق ها مربوط به انقلاب مشروطه مجدد به اصفهان برگشت[۸] و خلال درس دادن به شغل های تجاری نیز سرگرم شد تا اینکه به سفارش سید حسن معلم متمرکز در درس و خطابه شد.[۹]
شغلها
میرزا علیآقا شیرازی
میرزا علیآقا شیرازی (۱۲۹۴-۱۳۷۵ق) فقید، واعظ و استاد حوزه علمیه اصفهان که به جهت خصوصیتهای اخلاقی، بوسیله آیت الله بروجردی تحت عنوان مدرس اخلاق و رفتار در حوزه علمیه مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد قم برگزیده شد.
میرزا علی در نجف دیده به جهان گشود؛ اما تحصیلات خویش را در اصفهان نزد سید محمدباقر درچهای، جهانگیرخان قشقایی و حسین طباطبایی بروجردی طی کرد و مدتی هم در درس عالمان نجف برای مثال آخوند خراسانی و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی کمپانی کرد. وی بعداز برگشت مجدد به اصفهان در مکتب صدر بازار و مکتب چهارباغ، دورس گوناگون حوزوی و همینطور طب و ریاضی ها را درس دادن میکرد و عده ای زیرا مرتضی مطهری، حسینعلی منتظری، حسین عمادزاده و رحیم ارباب در درسهای وی کمپانی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میکردند.
رسيدگى به کارها عموم و فعاليت براى سروسامان دادن به وضع و اوضاع مستمندان جامعه از شغل های اجتماعی روزانه میرزا علیآقا شیرازی بوده میباشد. وی ضمن درس دادن به احیای کتابهایی برای مثال تعبیر و تفسیر التبیان روحانی طوسی و کتاب زادالمعاد علامه مجلسی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد پرداخت.
معرفی و معاشطومار
میرزا علیآقا شیرازی فرزند علیاکبر، از فقها، ادیبان واعظ، خداترس، طبیب و از مدرسان حوزه علمیه اصفهان میباشد.[۱] اورا از علمای پررنگ در دانش، فعالیت، تقوا و تقوی دانستهاند.[۲] به گفته آقابزرگ طهرانی در کتاب نقباء البشر، میرزا علیآقا در اصفهان از معروفین به کمال و تدبیر بود و رده خاصی در بین اهل دانش داشت و از پندها و اندرزهای وی هم خاصیت و هم عوام استعمال میکردند؛ به همین برهان کنیه واعظ گرفت.[۳]
مرتضی مطهری که از روش همبحثش، حسینعلی منتظری، به درس میرزا علیآقا منش پیدا کرد، در کتاب سیری در نهجالبلاغه، میرزا را یک دانا ربانی معرفی مینماید که فهم محضر وی از ذخائر گرانبهای عمرش میباشد و حاضر وجود ندارد آن را با هیچ چیز معاوضه نماید.[۴] مطهری همینطور در کتاب عدل الهی، میرزا علی را نهجالبلاغه مجسم میداند که مواعظ آن کتاب در اعماق جانش ریشه دوانده بود.[۵]
میرزا علیآقا شیرازی در سال ۱۲۹۴ق (۱۲۵۵ش) در نجف چشم به جهان گشود.[۶] بابا وی از تاجران شهر شیراز بود که به نجف مسافرت کرد و خلال کسب و کار، در درس عالمان نجف کمپانی می کرد.[۷] میرزا علیآقا در سال ۱۳۱۶ق راهی اصفهان شد و تحصیلات خویش را در مکتب نیمآورد نزد سید محمدباقر درچهای، از مراجع پیروی اصفهان، استارت کرد. وی همینطور از درس عالمانی زیرا آخوند ملا محمد کاشی، جهانگیرخان قشقایی، عبدالحسین محلاتی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید حسن استاد و محمد حکیم خراسانی به کار گرفت. میرزا علی به جهت عشق و علاقهاش به یادگرفتن طب، این دانش را نیز از حاج میرزا محمدباقر حكیمباشی در اصفهان فراگرفت. میرزا علی آقا شیرازی بعداز مدتی به نجف برگشت و به درس عالمانی زیرا روحانی الشریعه اصفهانی، محمدکاظم آخوند خراسانی و سید محمدکاظم یزدی کمپانی کرد و بعد از اتفاق ها مربوط به انقلاب مشروطه مجدد به اصفهان برگشت[۸] و خلال درس دادن به شغل های تجاری نیز سرگرم شد تا اینکه به سفارش سید حسن معلم متمرکز در درس و خطابه شد.[۹]
شغلها
جایگاه تاریخی و معنوی نام امام حسن مجتبی (ع) در مسجد فکوری مشهد