مجله خبری مساجد

تیمچه مظفریه در دو طبقه ساخته شده است و 26 حجره دارد، 13 حجره در پایین و 13 حجره در ابتدا. زمانی که وارد تیمچه مظفریه می‌شوید دو در رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بلندمرتبه در دو طرف، شمارا به سمت تالاری با سقفی بلند و یک سری گنبد پنجره‌دار کوچک هدایت می‌کند. دورتادور تیمچه نیز آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد با پنجره‌هایی سفید و رنگی احاطه شده و درهرمکان آن هم تزیینات مختلفی به چشم میخورد که جلوه زیبایی به آن داده می باشد. دیدنی است بدانید مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شکل و شمایل تیمچه مظفریه امروز به همان شکلی می باشد که در حدود 130 سال گذشته و پس از ساخت و تکمیل تزیینات وجود داشت. بعداز گذر از درهای ورودی، به راهروهایی در گوشواره‌های تیمچه برخورد می کنید که امکان دسترسی شما به حجره‌های بالا را می‌دهد. امروزه بیشتر کارهای رفوگری، طراحی و اصلاح فرش‌های دستباف در فروشگاه‌های طبقه بالا اجرا می‌شود البته در گذشته این حجره‌ها مکانی برای استراحت و اقامت تاجرهای فرشی بود که از رویکرد دور به بازار تبریز می‌آمدند. برهان نام‌گذاری داستان مشهوری در باب نام این تیمچه وجود داراست که اینجا آن را با هم مرور می‌کنیم. می‌دانیم که این تیمچه در طی ولیعهدی مظفرالدین شاه قاجار و در دورانی که او این زمان را در تبریز می‌گذراند ساخته شد. روزی او بعداز پایان فعالیت ساخت تیمچه برای تماشای آن به بازار تبریز آمد. حاج روضه خوان جعفر قزوینی تولیدکننده و بانی ایجاد کرد آن نیز مظفرالدینِ ولیعهد را ملازمت می‌کرد. ولیعهد از بنای تیمچه بسیار خوشش آمد و شغل ایجاد کرد آن را تحسین کرد. در قدیم رسم بر این بود که چنانچه سلطان یا ولیعهد یا بزرگی از چیزی خوشش می‌آمد در پاسخ، آن ملک، کالا و ... را به او تقدیم می‌کردند و او صاحب آن شی یا بنا می شد. درین در میان صرفا چیزی که دست آفریننده را می‌گرفت کمی تحسین و آفرین بود. اما روضه خوان قزوینی با زیرکی در جواب تحسین‌های ولیعهد به او گفت که این بنا نامی نیکوتر از خودِ آن خواهد داشت. مظفرالدین پرسید چه نامی؟ روحانی جواب بخشید: مظفریه. ولیعهد این نام را پسندید و این‌گونه حاج شیخ جعفر قزوینی توانست مِلکش را برای خود نگه دارد و از خطری والا رهایی پیدا کند.یک کدام از جذاب ترین گزینه های تاریخ گردی در تبریز، مسجد جامع این شهر می‌باشد که در بازار تاریخی تبریز قرار گرفته و رده مهمی در تاریخ و معماری این شهر دارد. مسجد جامع تبریز یا آن گونه که در متون قدیمی از آن خیال شده، مسجد جامع گرانقدر، در بعدازظهر های متفاوت تاریخی به عنوان مسجد جامع شهر شناخته می شده و بازار تبارک تبریز گرداگرد آن انجام شده می باشد. در بعضا منابع آمده می باشد که این مسجد استارت یک آتشکده بوده و بعدا کاربری آن به مسجد تغییر تحول پیدا کرده؛ ولی مطابق شواهد تاریخی که تاکنون کشف شده، قدمت این مسجد به مجال سلجوقیان باز میگردد. هر چندین بعد ها و در بعد از ظهر های مختلف مانند ایلخانان، آق قراقویونلوها و قاجاریه مناطق و تزئینات مهمی بدین بنا اضافه شد و مسجد به طور امروزی اش در آمد. از مهم‌ترین این تزئینات می توان به محراب رفیع این مسجد اشاره کرد که یکی‌از زیباترین محراب های تشکیل شده در طی ایلخانان هست و قیمت هنری بخش اعظمی داراست. همچنین وجود گچبری ها، گره بندی ها، کتیبه ها، آجرکاری ها و پنجره های ارسی در جای‌جای مسجد جامع تبریز، بر زیبایی و بها معماری و هنری آن افزوده و آن را به آیتم ای جذاب برای بازدید تبدیل کرده است.

تیمچه مظفریه در دو طبقه ساخته شده است و 26 حجره دارد، 13 حجره در پایین و 13 حجره در ابتدا. زمانی که وارد تیمچه مظفریه می‌شوید دو در رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بلندمرتبه در دو طرف، شمارا به سمت تالاری با سقفی بلند و یک سری گنبد پنجره‌دار کوچک هدایت می‌کند. دورتادور تیمچه نیز آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد با پنجره‌هایی سفید و رنگی احاطه شده و درهرمکان آن هم تزیینات مختلفی به چشم میخورد که جلوه زیبایی به آن داده می باشد. دیدنی است بدانید مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شکل و شمایل تیمچه مظفریه امروز به همان شکلی می باشد که در حدود 130 سال گذشته و پس از ساخت و تکمیل تزیینات وجود داشت. بعداز گذر از درهای ورودی، به راهروهایی در گوشواره‌های تیمچه برخورد می کنید که امکان دسترسی شما به حجره‌های بالا را می‌دهد. امروزه بیشتر کارهای رفوگری، طراحی و اصلاح فرش‌های دستباف در فروشگاه‌های طبقه بالا اجرا می‌شود البته در گذشته این حجره‌ها مکانی برای استراحت و اقامت تاجرهای فرشی بود که از رویکرد دور به بازار تبریز می‌آمدند. برهان نام‌گذاری داستان مشهوری در باب نام این تیمچه وجود داراست که اینجا آن را با هم مرور می‌کنیم. می‌دانیم که این تیمچه در طی ولیعهدی مظفرالدین شاه قاجار و در دورانی که او این زمان را در تبریز می‌گذراند ساخته شد. روزی او بعداز پایان فعالیت ساخت تیمچه برای تماشای آن به بازار تبریز آمد. حاج روضه خوان جعفر قزوینی تولیدکننده و بانی ایجاد کرد آن نیز مظفرالدینِ ولیعهد را ملازمت می‌کرد. ولیعهد از بنای تیمچه بسیار خوشش آمد و شغل ایجاد کرد آن را تحسین کرد. در قدیم رسم بر این بود که چنانچه سلطان یا ولیعهد یا بزرگی از چیزی خوشش می‌آمد در پاسخ، آن ملک، کالا و ... را به او تقدیم می‌کردند و او صاحب آن شی یا بنا می شد. درین در میان صرفا چیزی که دست آفریننده را می‌گرفت کمی تحسین و آفرین بود. اما روضه خوان قزوینی با زیرکی در جواب تحسین‌های ولیعهد به او گفت که این بنا نامی نیکوتر از خودِ آن خواهد داشت. مظفرالدین پرسید چه نامی؟ روحانی جواب بخشید: مظفریه. ولیعهد این نام را پسندید و این‌گونه حاج شیخ جعفر قزوینی توانست مِلکش را برای خود نگه دارد و از خطری والا رهایی پیدا کند.یک کدام از جذاب ترین گزینه های تاریخ گردی در تبریز، مسجد جامع این شهر می‌باشد که در بازار تاریخی تبریز قرار گرفته و رده مهمی در تاریخ و معماری این شهر دارد. مسجد جامع تبریز یا آن گونه که در متون قدیمی از آن خیال شده، مسجد جامع گرانقدر، در بعدازظهر های متفاوت تاریخی به عنوان مسجد جامع شهر شناخته می شده و بازار تبارک تبریز گرداگرد آن انجام شده می باشد. در بعضا منابع آمده می باشد که این مسجد استارت یک آتشکده بوده و بعدا کاربری آن به مسجد تغییر تحول پیدا کرده؛ ولی مطابق شواهد تاریخی که تاکنون کشف شده، قدمت این مسجد به مجال سلجوقیان باز میگردد. هر چندین بعد ها و در بعد از ظهر های مختلف مانند ایلخانان، آق قراقویونلوها و قاجاریه مناطق و تزئینات مهمی بدین بنا اضافه شد و مسجد به طور امروزی اش در آمد. از مهم‌ترین این تزئینات می توان به محراب رفیع این مسجد اشاره کرد که یکی‌از زیباترین محراب های تشکیل شده در طی ایلخانان هست و قیمت هنری بخش اعظمی داراست. همچنین وجود گچبری ها، گره بندی ها، کتیبه ها، آجرکاری ها و پنجره های ارسی در جای‌جای مسجد جامع تبریز، بر زیبایی و بها معماری و هنری آن افزوده و آن را به آیتم ای جذاب برای بازدید تبدیل کرده است.