در جریان رقابتها و درگیریهای سالهای اخیر در خاورمیانه، رسانه ها بطور دائمی به «شیعه» و «سنی»، بعنوان دو شاخه اساسی آئین اسلام ارجاع میدهند و این دو معنا را در جهت پرنور کردن ریشه های بعضی مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد اختلافات سیاسی جانور، به شغل میگیرند.
با وجود اینکه این دو مضمون به گوش بخش اعظمی از غیر مسلمانها آشناست، با این اکنون جزئییات در بین این دو مذهب شیعه و سنی برای بخش اعظمی هنوز غیر قابل فهم میباشد.
شیعه جنبشی میباشد در اسلام که بیشتر ریشه سیاسی داراست گرچه اختلاف بین سنی و شیعه در گفت رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد و گو امامت بعد ها الهیاتی هم یافته میباشد. بعد از مرگ نبی اسلام در سال ۶۳۲ میلادی، گروهی که بعنوان شیعهها شناخته شدند خواستار جابجایی توان سیاسی به علی، داماد و پسر عموی نبی و بعداز وی به فرزندان ذکور علی بودند.
در زمان قرون، اختلافات مذهبی فی مابین شیعهها و سنی ها در راستای تمایزات سیاسی نخستین آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد پیشرفته میباشد. شیعه ها در بین ۱۰ تا ۱۳ درصد جمعیت ۱.۶ میلیاردی مسلمانها عالم را تشکیل میدهند. آنها علی را جانشین حقیقی و واقعی فرستاده و خلیفه الهی میدانند. شیعه ها جانشینان رسول را «امام» خطاب می نمایند که از دانشی الهی برخوردارند.رسول اسلام بطور قطعی جانشینش را مشخص و معلوم نکرد (ادعایی که مقبول شیعهها وجود ندارد. شیعهها معتقدند که محمد در جریان مراسم غدیر خم علی را وصی و جانشین خویش معرفی نموده است) و جامعه قوم ای عرب که بتازگی به اسلام گرویده بودند پس از مرگ محمد به شدت متزلزل گردیده بود. رهروان محمد با شتاب کوشش کردند که جانشین اورا منصوب نمایند. آنان با اجماع، ابوبکر یک کدام از نزدیکترین دوستان فرستاده و بابا همسر محمد را بعنوان اولیه «خلیفه» تعیین کردند.
مطابق منابع شیعی، محمد، دامادش علی را بعنوان جانشین گزینش نموده است. اختلاف در بین دو تیم گران قدر از مسلمانها از این لحظه تاریخی استارت شد و اشخاصی که از علی در قبال ابوبکر امان می کردند، بعنوان شیعه شناخته شدند. واژه عربی «شیعه» به معنای «به دنبال» است و اشاره به اشخاصی دارااست که از جانشینی علی بعداز نبی امان می کردند و بعنوان شیعه ها علی شناخته میگردند.
با وجود تمامی این اختلاف ها علی در زمان سه خلیفه نخستین مسلمان ها یعنی ابوبکر، قدمت و عثمان، مشاور آن ها بود و بعداز کشته شدن عثمان، در سال ۶۵۶ میلادی بعنوان چهارمین خلیفه مسلمین گزینش شد و بمدت ۵ سال اقتدار را در چنگ داشت.اختلاف و ترک در میان دو شاخه اساسی آئین اسلام وقتی بیشتر شد که حسین، پسر علی خلیفه اولیه مسلمان ها، در سال ۶۸۰ میلادی در کربلا بوسیله نیروهای خلیفه حکم دهنده کشته شد. بعد از قتل حسین، خلفای سنی اقتدار سیاسی را تصاحب کردند و با ثبت منزلت خویش شیعهها را به کناره معاش سیاسی راندند.
بر پایه ی یافته های پژوهشی «راس پژوهش ها پیو» درباره مذهب و معاش عامه، در اکثری از کشورهای خاورمیانه، دستکم ۴۰ درصد سنی ها معتقدند که شیعهها مسلمان حقیقی وواقعی نیستند. در همین اکنون شیعهها، اهل سنت را به تعصب مذهبی مجرم می نمایند و معتقدند که تعصب مذهبی آن ها موضوع قابل قبولی برای افراطگرایی اسلامی تولید نموده است.
تفاوتها در انجام مذهبی
از لحاظ جاری ساختن مذهبی، شعیان و سنی ها هر دو در زمان شبانه روز هفده رکعت نماز میخوانند. با این حالا، شیعهها معمولا نماز ظهر و بعد از ظهر ومغرب و عشا را به طور همزمان به مکان میآورند. قرآن مبنا اساسی تعالیم شیعه ها و سنی هاست و دومین منبع اساسی آشنایی مذهبی برای هر دو شاخه اسلام، «سنت فرستاده» میباشد که از لحاظ مردم مسلمان ها مسیر اساسی معاش اسلامی را نشانه میدهد و قسمت مهمی از آن به عنوان «روایات» به وسیله مسلمانها نقل میگردد. با این درحال حاضر شیعهها سخنان امامان شیعه را نیز به عنوان «احادیث» دربردارنده ارزشی همطراز با حدیث میدانند.
از دید ایدئولوژیک، یک کدام از تفاوت های اساسی در بین این دو مذهب را می قدرت این نکته دانست که شیعه ها، «امام» را دارنده اقتدار و اختیارات شیخ و بعنوان میانجی در بین پروردگار و مومنان در لحاظ میگیرند. نزد شیعه ها، امام صرفا جانشین سیاسی معمولی فرستاده وجود ندارد بلکه وی همزمان جانشین معنوی و سیاسی وی بر روی زمین میباشد. به همین استدلال، شیعه ها خیر صرفا مانند مسلمانها سنی به حج میروند و مناسک حج برای آنان عنایت متعددی داراست بلکه به زیارت بقعه یازده بدن از ۱۲ امام شیعه (امام دوازدهم شیعهها، مهدی از دیدگاه ها غایب میباشد و بر طبق لحاظ شیعهها روزی ظهور خواهد کرد تا حکومت ایده آل اسلامی را سازه نماید) نیز میروند و برای آنها قبر این امامان مقدس و لایق زیارت میباشد.
شیعهها و سنی ها در اصول آیین (توحید، نبوت و معاد) با هم مشترکند، همینطور، قرآن و سنت فرستاده، نماز (با اندکی اختلاف)، روزه و حج از اصول مشترک فی مابین این دو شاخه اساسی از آئین اسلام بهحساب میآید.
با این اکنون شیعه ها به دو اصل دیگر هم معتقدند و این دو اصل را بعنوان اصول مذهب شیعه مطرح می نمایند که دربرگیرنده عدل الهی و امامت است. از سایر اعتقادات شیعه ها می شود به مواقعی زیرا: خمس (مالیاتی به واحد سنجش یک پنجم جنس هر شخص که به دو بخش مشمول: سهم امام و سهم سادات تقسیم میگردد)، دستور به دارای اسم و رسم و نهی از منکر، تولی و تبری (دوست داشتن نیکی ها و اهل حق و هجران گزیدن از بدی ها و اهل فسخ).
همینطور یکی از دیگر از اصول فرعی مذهب شیعه (فروع آیین) – که موضوعی بسیار
گفت و گو انگیز بین متفکران اسلامی میباشد، معنا «جهاد» میباشد. بطور کلی متفکران اسلامی جهاد را در دو معنی به فعالیت برده اند: نخستین: جهاد با نفس و با معاندان درونی یا این که نفسانی که با مقصود قربت بیشتر به معبود شکل میگیرد و در منابع مختلف اسلامی از «جهاد با نفس» بعنوان وسیع ترین جهاد خاطر کرده اند و دوم: جهاد بر ضد معاندان بیرونی برای پشتیبانی از اسلام است که میتواند همپا با کاربرد خشونت و یا این که عدم کاربرد آن باشد.
در جریان رقابتها و درگیریهای سالهای اخیر در خاورمیانه، رسانه ها بطور دائمی به «شیعه» و «سنی»، بعنوان دو شاخه اساسی آئین اسلام ارجاع میدهند و این دو معنا را در جهت پرنور کردن ریشه های بعضی مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد اختلافات سیاسی جانور، به شغل میگیرند.
با وجود اینکه این دو مضمون به گوش بخش اعظمی از غیر مسلمانها آشناست، با این اکنون جزئییات در بین این دو مذهب شیعه و سنی برای بخش اعظمی هنوز غیر قابل فهم میباشد.
شیعه جنبشی میباشد در اسلام که بیشتر ریشه سیاسی داراست گرچه اختلاف بین سنی و شیعه در گفت رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد و گو امامت بعد ها الهیاتی هم یافته میباشد. بعد از مرگ نبی اسلام در سال ۶۳۲ میلادی، گروهی که بعنوان شیعهها شناخته شدند خواستار جابجایی توان سیاسی به علی، داماد و پسر عموی نبی و بعداز وی به فرزندان ذکور علی بودند.
در زمان قرون، اختلافات مذهبی فی مابین شیعهها و سنی ها در راستای تمایزات سیاسی نخستین آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد پیشرفته میباشد. شیعه ها در بین ۱۰ تا ۱۳ درصد جمعیت ۱.۶ میلیاردی مسلمانها عالم را تشکیل میدهند. آنها علی را جانشین حقیقی و واقعی فرستاده و خلیفه الهی میدانند. شیعه ها جانشینان رسول را «امام» خطاب می نمایند که از دانشی الهی برخوردارند.رسول اسلام بطور قطعی جانشینش را مشخص و معلوم نکرد (ادعایی که مقبول شیعهها وجود ندارد. شیعهها معتقدند که محمد در جریان مراسم غدیر خم علی را وصی و جانشین خویش معرفی نموده است) و جامعه قوم ای عرب که بتازگی به اسلام گرویده بودند پس از مرگ محمد به شدت متزلزل گردیده بود. رهروان محمد با شتاب کوشش کردند که جانشین اورا منصوب نمایند. آنان با اجماع، ابوبکر یک کدام از نزدیکترین دوستان فرستاده و بابا همسر محمد را بعنوان اولیه «خلیفه» تعیین کردند.
مطابق منابع شیعی، محمد، دامادش علی را بعنوان جانشین گزینش نموده است. اختلاف در بین دو تیم گران قدر از مسلمانها از این لحظه تاریخی استارت شد و اشخاصی که از علی در قبال ابوبکر امان می کردند، بعنوان شیعه شناخته شدند. واژه عربی «شیعه» به معنای «به دنبال» است و اشاره به اشخاصی دارااست که از جانشینی علی بعداز نبی امان می کردند و بعنوان شیعه ها علی شناخته میگردند.
با وجود تمامی این اختلاف ها علی در زمان سه خلیفه نخستین مسلمان ها یعنی ابوبکر، قدمت و عثمان، مشاور آن ها بود و بعداز کشته شدن عثمان، در سال ۶۵۶ میلادی بعنوان چهارمین خلیفه مسلمین گزینش شد و بمدت ۵ سال اقتدار را در چنگ داشت.اختلاف و ترک در میان دو شاخه اساسی آئین اسلام وقتی بیشتر شد که حسین، پسر علی خلیفه اولیه مسلمان ها، در سال ۶۸۰ میلادی در کربلا بوسیله نیروهای خلیفه حکم دهنده کشته شد. بعد از قتل حسین، خلفای سنی اقتدار سیاسی را تصاحب کردند و با ثبت منزلت خویش شیعهها را به کناره معاش سیاسی راندند.
بر پایه ی یافته های پژوهشی «راس پژوهش ها پیو» درباره مذهب و معاش عامه، در اکثری از کشورهای خاورمیانه، دستکم ۴۰ درصد سنی ها معتقدند که شیعهها مسلمان حقیقی وواقعی نیستند. در همین اکنون شیعهها، اهل سنت را به تعصب مذهبی مجرم می نمایند و معتقدند که تعصب مذهبی آن ها موضوع قابل قبولی برای افراطگرایی اسلامی تولید نموده است.
تفاوتها در انجام مذهبی
از لحاظ جاری ساختن مذهبی، شعیان و سنی ها هر دو در زمان شبانه روز هفده رکعت نماز میخوانند. با این حالا، شیعهها معمولا نماز ظهر و بعد از ظهر ومغرب و عشا را به طور همزمان به مکان میآورند. قرآن مبنا اساسی تعالیم شیعه ها و سنی هاست و دومین منبع اساسی آشنایی مذهبی برای هر دو شاخه اسلام، «سنت فرستاده» میباشد که از لحاظ مردم مسلمان ها مسیر اساسی معاش اسلامی را نشانه میدهد و قسمت مهمی از آن به عنوان «روایات» به وسیله مسلمانها نقل میگردد. با این درحال حاضر شیعهها سخنان امامان شیعه را نیز به عنوان «احادیث» دربردارنده ارزشی همطراز با حدیث میدانند.
از دید ایدئولوژیک، یک کدام از تفاوت های اساسی در بین این دو مذهب را می قدرت این نکته دانست که شیعه ها، «امام» را دارنده اقتدار و اختیارات شیخ و بعنوان میانجی در بین پروردگار و مومنان در لحاظ میگیرند. نزد شیعه ها، امام صرفا جانشین سیاسی معمولی فرستاده وجود ندارد بلکه وی همزمان جانشین معنوی و سیاسی وی بر روی زمین میباشد. به همین استدلال، شیعه ها خیر صرفا مانند مسلمانها سنی به حج میروند و مناسک حج برای آنان عنایت متعددی داراست بلکه به زیارت بقعه یازده بدن از ۱۲ امام شیعه (امام دوازدهم شیعهها، مهدی از دیدگاه ها غایب میباشد و بر طبق لحاظ شیعهها روزی ظهور خواهد کرد تا حکومت ایده آل اسلامی را سازه نماید) نیز میروند و برای آنها قبر این امامان مقدس و لایق زیارت میباشد.
شیعهها و سنی ها در اصول آیین (توحید، نبوت و معاد) با هم مشترکند، همینطور، قرآن و سنت فرستاده، نماز (با اندکی اختلاف)، روزه و حج از اصول مشترک فی مابین این دو شاخه اساسی از آئین اسلام بهحساب میآید.
با این اکنون شیعه ها به دو اصل دیگر هم معتقدند و این دو اصل را بعنوان اصول مذهب شیعه مطرح می نمایند که دربرگیرنده عدل الهی و امامت است. از سایر اعتقادات شیعه ها می شود به مواقعی زیرا: خمس (مالیاتی به واحد سنجش یک پنجم جنس هر شخص که به دو بخش مشمول: سهم امام و سهم سادات تقسیم میگردد)، دستور به دارای اسم و رسم و نهی از منکر، تولی و تبری (دوست داشتن نیکی ها و اهل حق و هجران گزیدن از بدی ها و اهل فسخ).
همینطور یکی از دیگر از اصول فرعی مذهب شیعه (فروع آیین) – که موضوعی بسیار
گفت و گو انگیز بین متفکران اسلامی میباشد، معنا «جهاد» میباشد. بطور کلی متفکران اسلامی جهاد را در دو معنی به فعالیت برده اند: نخستین: جهاد با نفس و با معاندان درونی یا این که نفسانی که با مقصود قربت بیشتر به معبود شکل میگیرد و در منابع مختلف اسلامی از «جهاد با نفس» بعنوان وسیع ترین جهاد خاطر کرده اند و دوم: جهاد بر ضد معاندان بیرونی برای پشتیبانی از اسلام است که میتواند همپا با کاربرد خشونت و یا این که عدم کاربرد آن باشد.
جایگاه تاریخی و معنوی نام امام حسن مجتبی (ع) در مسجد فکوری مشهد