معاشطومار
سید عبدالرزاق مقرم در سال ۱۳۱۶ق در نجف اشرف دیده به جهان گشود. نسبش با ۲۲ واسطه به امام موسی کاظم(ع) میرسد.[۱] مخلوق الرزاق مقرم در ۱۷ محرم سال ۱۳۹۱ق مصادف با ۱۳۴۹ش در نجف از عالم رفت و در به عبارتی شهر بهخاک مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ودیعت شد. [۲]
قوم
آل مقرم اهل دانش بودند. پدرش سید محمد بن سید عباس اکثری از زمان ها را به اعتکاف در مسجد کوفه می گذراند و نماز جماعت را در آن برپا میداشت. مادرش هم از سادات بود و از قاریان قرآن به شمار می رفت. عموی وی سید مهدی بن سید عباس بین شهرها رفت و آمد متعددی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشتند
و این رفت و آمد به خیال خویشاوندانی بود که در نعمانیه و دیوانیه، هند و بقیه اماکن دور از هم گردیده بودند و وی عثمانیها را به خیال اذیتها و ستمهایشان نکوهش می کرد تا اینکه در «الکوت» بر وی دست یافتند و اورا در سال ۱۳۳۴ق بهدار آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد آویختند.
[۳] جدّ مادری سید عبدالرزاق، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) امام جماعت بود و به درس دادن نیز اشتغال داشت. خان دایی مقرم، سید احمد بن سید حسین که وی هم در سال ۱۳۳۴ق از جهان رفت. سید احمد چهار فرزند داشت دارای شهرتترین آنها سید ابراهیم بود و در ۱۳۵۸ق از عالم رفت. او هم در فقه مالکلحاظ بود و مجالهای زمانبر در مکتب محمدحسین کشف کننده الغطاء درس دادن می کرد.[۴]
عمل علمی
پایگاهّم معتقد بود برای سرویس به اهل بیت(ع)، فقط گفتار و سخنرانی کفایت نمیکند؛ بلکه می بایست با تایپ کردن و نشر سخنان، معاشطومار و فضیلت ها آنها، به آنان سرویس کرد و طرز معاش و علم ها آنها را در جامعه تکثیر اعطا کرد. براین اساس دراین ارتباط مبادرت به تألیف نمود و با این که جوّ حکم دهنده بر حوزویان آن فرصت، تألیف در نصیب فقه و اصول بود، وی این جوّ را باخت و اکثر تألیفاتش را در فضیلت و معاش فرزندان فرستاده خداوند(ص) و یارانشان نگاشت. دسته اثر ها پایگاهّم به سه تیم تقسیم می شود که عبارتند از: اثر ها چاپگردیده، پیشگفتار و اثرها خطی.[۵]
اساتید
کتاب مقتل الحسین(ع)
مقرم در روزگار عمرش از اساتید پررنگای سود کرده میباشد که عبارتند از:
جدّش، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) که التفات وافری به تربیت و آموختن وی داشت.
روحانی محمدرضا آل روحانی هادی آل کشف کننده الغطاء (متوفای ۱۳۳۶ق) که استادش در دانش اصول بود.
حسین حلی نجفی که مدرس وی در زمان سطح بود.
سید محسن حکیم (متوفای ۱۳۹۰ق) که مقرم در درس بیرون فقه وی حاضر می شد.
آقا ضیاء عراقی (متوفای ۱۳۶۱ق) که او در درس بیرون اصول وی حاضر میشد.
سید ابوالحسن اصفهانی (متوفای ۱۳۶۵ق) که او در درس بیرون فقه وی حاضر میشد و تقریراتش را نوشته میباشد.
محمدحسین نائینی (متوفای ۱۳۵۵ق) که او در درس بیرون فقه و بیرون اصول وی حاضر میشد و تقریراتش را خاطر داشت نموده است.
سید ابوالقاسم خویی (متوفای ۱۴۱۳ ق] که مقرم در درس بیرون فقه و اصول وی کمپانی میکرد.
محمدجواد بلاغی (متوفای ۱۳۵۲ق) که نزد سید عبدالرزاق منزلت مهمی داشت.
محمدحسین غروی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۱ق)
روحانی عبدالرسول بن روحانی شریف جواهری (متوفای ۱۳۸۹ق).[۶]
اثرها و تألیفات
نوشتهیعلمیٔ مهم: اثرها سید عبدالرزاق مقرم
مقرم حدود ۳۰ کتاب تدوین کرده که نیمی از آنها منتشر گردیده و نیمی به طور خطی باقیمانده میباشد. به طور تقریبً کلیه اثر ها وی تکنگاری درباره شخصیتهای شیعه و ائمه میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل الحسین درباره امام حسین(ع) و رخداد کربلا.
معاشطومار
سید عبدالرزاق مقرم در سال ۱۳۱۶ق در نجف اشرف دیده به جهان گشود. نسبش با ۲۲ واسطه به امام موسی کاظم(ع) میرسد.[۱] مخلوق الرزاق مقرم در ۱۷ محرم سال ۱۳۹۱ق مصادف با ۱۳۴۹ش در نجف از عالم رفت و در به عبارتی شهر بهخاک مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ودیعت شد. [۲]
قوم
آل مقرم اهل دانش بودند. پدرش سید محمد بن سید عباس اکثری از زمان ها را به اعتکاف در مسجد کوفه می گذراند و نماز جماعت را در آن برپا میداشت. مادرش هم از سادات بود و از قاریان قرآن به شمار می رفت. عموی وی سید مهدی بن سید عباس بین شهرها رفت و آمد متعددی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشتند
و این رفت و آمد به خیال خویشاوندانی بود که در نعمانیه و دیوانیه، هند و بقیه اماکن دور از هم گردیده بودند و وی عثمانیها را به خیال اذیتها و ستمهایشان نکوهش می کرد تا اینکه در «الکوت» بر وی دست یافتند و اورا در سال ۱۳۳۴ق بهدار آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد آویختند.
[۳] جدّ مادری سید عبدالرزاق، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) امام جماعت بود و به درس دادن نیز اشتغال داشت. خان دایی مقرم، سید احمد بن سید حسین که وی هم در سال ۱۳۳۴ق از جهان رفت. سید احمد چهار فرزند داشت دارای شهرتترین آنها سید ابراهیم بود و در ۱۳۵۸ق از عالم رفت. او هم در فقه مالکلحاظ بود و مجالهای زمانبر در مکتب محمدحسین کشف کننده الغطاء درس دادن می کرد.[۴]
عمل علمی
پایگاهّم معتقد بود برای سرویس به اهل بیت(ع)، فقط گفتار و سخنرانی کفایت نمیکند؛ بلکه می بایست با تایپ کردن و نشر سخنان، معاشطومار و فضیلت ها آنها، به آنان سرویس کرد و طرز معاش و علم ها آنها را در جامعه تکثیر اعطا کرد. براین اساس دراین ارتباط مبادرت به تألیف نمود و با این که جوّ حکم دهنده بر حوزویان آن فرصت، تألیف در نصیب فقه و اصول بود، وی این جوّ را باخت و اکثر تألیفاتش را در فضیلت و معاش فرزندان فرستاده خداوند(ص) و یارانشان نگاشت. دسته اثر ها پایگاهّم به سه تیم تقسیم می شود که عبارتند از: اثر ها چاپگردیده، پیشگفتار و اثرها خطی.[۵]
اساتید
کتاب مقتل الحسین(ع)
مقرم در روزگار عمرش از اساتید پررنگای سود کرده میباشد که عبارتند از:
جدّش، سید حسین (متوفای ۱۳۳۴ق) که التفات وافری به تربیت و آموختن وی داشت.
روحانی محمدرضا آل روحانی هادی آل کشف کننده الغطاء (متوفای ۱۳۳۶ق) که استادش در دانش اصول بود.
حسین حلی نجفی که مدرس وی در زمان سطح بود.
سید محسن حکیم (متوفای ۱۳۹۰ق) که مقرم در درس بیرون فقه وی حاضر می شد.
آقا ضیاء عراقی (متوفای ۱۳۶۱ق) که او در درس بیرون اصول وی حاضر میشد.
سید ابوالحسن اصفهانی (متوفای ۱۳۶۵ق) که او در درس بیرون فقه وی حاضر میشد و تقریراتش را نوشته میباشد.
محمدحسین نائینی (متوفای ۱۳۵۵ق) که او در درس بیرون فقه و بیرون اصول وی حاضر میشد و تقریراتش را خاطر داشت نموده است.
سید ابوالقاسم خویی (متوفای ۱۴۱۳ ق] که مقرم در درس بیرون فقه و اصول وی کمپانی میکرد.
محمدجواد بلاغی (متوفای ۱۳۵۲ق) که نزد سید عبدالرزاق منزلت مهمی داشت.
محمدحسین غروی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۱ق)
روحانی عبدالرسول بن روحانی شریف جواهری (متوفای ۱۳۸۹ق).[۶]
اثرها و تألیفات
نوشتهیعلمیٔ مهم: اثرها سید عبدالرزاق مقرم
مقرم حدود ۳۰ کتاب تدوین کرده که نیمی از آنها منتشر گردیده و نیمی به طور خطی باقیمانده میباشد. به طور تقریبً کلیه اثر ها وی تکنگاری درباره شخصیتهای شیعه و ائمه میباشد. مشهورترین تاثیر وی مقتل الحسین درباره امام حسین(ع) و رخداد کربلا.
جایگاه تاریخی و معنوی نام امام حسن مجتبی (ع) در مسجد فکوری مشهد