به دنیا آمدن و تبار
محمدتقی شیرازی در ۱۲۵۶ق در شیراز دیده به جهان گشود و از ۱۲۷۱ق در کربلا اقامت گزید.[مستلزم منبع] وی فرزند میرزامحبعلی، نوه میرزا محمدعلی باغ زنگنه و برادرزاده میرزا حبیبالله متخلص به قاآنی، شعر سرا پر اسم و رسم زمان قاجار میباشد.[۱] تبار میرزا محمدتقی شیرازی از ایل زنگنه میباشد که اجدادش در حکومت زندیان (۱۱۲۹–۱۱۷۴ش) در شیراز پایتخت حکومت مستقر گردیده[۲] و از جدش میرزا محمدعلی باغ زنگنه به آن گاه به شیرازی معروف مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گردیدهاند.[۳]
محمدرضا شیرازی فرزند وی بود که به وسیله انگلیسیها در حین نبرد جهانی اولیه و قیام قیام ۱۹۲۰م عراق به اعدام محکوم شد البته از مرگ رهید و بعد ها تحت عنوان نماینده در مجلس شورای ملی در جمهوری اسلامی ایران رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد تعیین شد.[مستلزم منبع]
علم آموزی و درس دادن
میرزا محمدتقی شیرازی در کربلا نزد فاضل اردکانی شاگردی کرد و در سال ۱۲۹۱ق با هممباحثه و برادرزن خویش سید محمد فشارکی اصفهانی، به یاروهمدم میرزای اولیه به سامرا رفت و در درس میرزا کمپانی نمود. در به عبارتی فرصت از جانب میرزا برای گروهی از شاگردان وی درس میخاطرنشان کرد.[۴] وی پیش از مهاجرت به سامرا، در درس زینالعابدین مازندرانی،[۵] و سید علی تقی طباطبایی نیز حاضر آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میشد.[مستلزم منبع]
بعد از درگذشت میرزای گرانقدر، در ۱۳۱۲ق، اداره حوزه علمیه سامرا را برعهده گرفت. در صفر ۱۳۳۶ق به کاظمین آن گاه به کربلا رفت و تا نقطه نهایی قدمت در آنجا ماند.[۶] سفر وی به کربلا، باعث هماهنگی عملی دربین علمای کربلا و نجف و نیز تماس با عشایر و شایستگی برای مقاومت در قبال اشغالگران شوید.[۷]
شاگردان
به عنوان مثال شاگردان
آقابزرگ تهرانی[۸]
عبدالکریم حائری
محمدجواد بلاغی نجفی
سید محمدحسن قزوینی حائری
حسین طباطبایی قمی
سید جمالالدین گلپایگانی
محمدکاظم شیرازی
محمدعلی پادشاهآبادی
آقا رضا همدانی
سید شهابالدین مرعشی نجفی[۹]
مرجعیت
بعداز درگذشت میرزا محمدحسن شیرازی در سال ۱۳۱۲ق، بعضی از مقلدان وی از محمدتقی شیرازی تبعیت میکردند و با درگذشت آخوند خراسانی در ۱۳۲۹ق و روحانی عبدالله مازندرانی در ۱۳۳۰ق مرجعیت در یک سری نفر برای مثال سید کاظم یزدی، روحانی الشریعه اصفهانی، روحانی مهدی خالصی و میرزا محمدتقی شیرازی تقسیم شد و بعداز درگذشت سید کاظم یزدی در ۱۳۳۷ق مرجعیت تام شیعه ها به میرزای شیرازی رسید.[مستلزم منبع] وی در قضیه فقاهتی بسیار محتاط بود و احتیاطاتش را به فقیهانی همانند محمدحسن آلکبه بغدادی و سید احمد کربلایی ارجاع میاعطا کرد.[مستلزم منبع] اما بنابر نقل سید محمدحسین حسینی تهرانی، سید احمد از این ارجاع ناراضی بود.[۱۰]
قبر محمدتقی شیرازی در مقبره امام حسین(ع)
فتاوای جهاد
محمدتقی شیرازی در سال ۱۳۲۹ق بعد از حمله نیروهای روس به شمال جمهوری اسلامی ایران و کشتار آزادیخواستار، فتوایی در ضرورت رویارویی با آنها صادر کرد.[۱۱]
فتوای میرزای دوم
«زیرا درین روز ها عفت فرجام هجوم کفار بر ممالک اسلامیه عیناً مشهود و بر احدی مستور وجود ندارد، پس بر کافه مسلمین مایحتاج و واجب میباشد که کمر امان از اسلام را سفت بسته، در مقصد اتحاد و هواخواهی از استیلا کفار و اعادی آیین مالاً و روحاً و نفساً ساعی و جاهد باشند تا این که بیضه اسلام و ممالک اسلامیه از غلبه کفار، محروس و مشاهد مشرفه و اذان و اقامه و نحو آنان که از شعایر اسلام میباشد مبدل به کنایس و نواقیس و نحو آنان که از علایم عَبَده اوثان میباشد نگردد.»
همینطور نخست نبرد جهانی اولیه در ۱۳۳۲ق/۱۹۱۴م که متفقین به دولت عثمانی اعلام نبرد دادند، او نیز بر ضد تجاوزات متفقین به کشورهای عثمانی، اعلام جهاد کرد.[مستلزم منبع] بعداز اشغال فاو بوسیله نیروهای انگلیسی که پیشگفتار اشغال عراق بود، میرزامحمدتقی در سامرا سه فتوای جهاد صادر کرد و عشایر و مسلمانها را بر ضد انگلیسیها دعوت نمود و فرزندش محمدرضا را جهت پیوستن به مبارزان و ملازمت و همراهی آنها در جناحهای نزاع، به کاظمین ارسال کرد.[۱۲]
به دنیا آمدن و تبار
محمدتقی شیرازی در ۱۲۵۶ق در شیراز دیده به جهان گشود و از ۱۲۷۱ق در کربلا اقامت گزید.[مستلزم منبع] وی فرزند میرزامحبعلی، نوه میرزا محمدعلی باغ زنگنه و برادرزاده میرزا حبیبالله متخلص به قاآنی، شعر سرا پر اسم و رسم زمان قاجار میباشد.[۱] تبار میرزا محمدتقی شیرازی از ایل زنگنه میباشد که اجدادش در حکومت زندیان (۱۱۲۹–۱۱۷۴ش) در شیراز پایتخت حکومت مستقر گردیده[۲] و از جدش میرزا محمدعلی باغ زنگنه به آن گاه به شیرازی معروف مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گردیدهاند.[۳]
محمدرضا شیرازی فرزند وی بود که به وسیله انگلیسیها در حین نبرد جهانی اولیه و قیام قیام ۱۹۲۰م عراق به اعدام محکوم شد البته از مرگ رهید و بعد ها تحت عنوان نماینده در مجلس شورای ملی در جمهوری اسلامی ایران رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد تعیین شد.[مستلزم منبع]
علم آموزی و درس دادن
میرزا محمدتقی شیرازی در کربلا نزد فاضل اردکانی شاگردی کرد و در سال ۱۲۹۱ق با هممباحثه و برادرزن خویش سید محمد فشارکی اصفهانی، به یاروهمدم میرزای اولیه به سامرا رفت و در درس میرزا کمپانی نمود. در به عبارتی فرصت از جانب میرزا برای گروهی از شاگردان وی درس میخاطرنشان کرد.[۴] وی پیش از مهاجرت به سامرا، در درس زینالعابدین مازندرانی،[۵] و سید علی تقی طباطبایی نیز حاضر آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میشد.[مستلزم منبع]
بعد از درگذشت میرزای گرانقدر، در ۱۳۱۲ق، اداره حوزه علمیه سامرا را برعهده گرفت. در صفر ۱۳۳۶ق به کاظمین آن گاه به کربلا رفت و تا نقطه نهایی قدمت در آنجا ماند.[۶] سفر وی به کربلا، باعث هماهنگی عملی دربین علمای کربلا و نجف و نیز تماس با عشایر و شایستگی برای مقاومت در قبال اشغالگران شوید.[۷]
شاگردان
به عنوان مثال شاگردان
آقابزرگ تهرانی[۸]
عبدالکریم حائری
محمدجواد بلاغی نجفی
سید محمدحسن قزوینی حائری
حسین طباطبایی قمی
سید جمالالدین گلپایگانی
محمدکاظم شیرازی
محمدعلی پادشاهآبادی
آقا رضا همدانی
سید شهابالدین مرعشی نجفی[۹]
مرجعیت
بعداز درگذشت میرزا محمدحسن شیرازی در سال ۱۳۱۲ق، بعضی از مقلدان وی از محمدتقی شیرازی تبعیت میکردند و با درگذشت آخوند خراسانی در ۱۳۲۹ق و روحانی عبدالله مازندرانی در ۱۳۳۰ق مرجعیت در یک سری نفر برای مثال سید کاظم یزدی، روحانی الشریعه اصفهانی، روحانی مهدی خالصی و میرزا محمدتقی شیرازی تقسیم شد و بعداز درگذشت سید کاظم یزدی در ۱۳۳۷ق مرجعیت تام شیعه ها به میرزای شیرازی رسید.[مستلزم منبع] وی در قضیه فقاهتی بسیار محتاط بود و احتیاطاتش را به فقیهانی همانند محمدحسن آلکبه بغدادی و سید احمد کربلایی ارجاع میاعطا کرد.[مستلزم منبع] اما بنابر نقل سید محمدحسین حسینی تهرانی، سید احمد از این ارجاع ناراضی بود.[۱۰]
قبر محمدتقی شیرازی در مقبره امام حسین(ع)
فتاوای جهاد
محمدتقی شیرازی در سال ۱۳۲۹ق بعد از حمله نیروهای روس به شمال جمهوری اسلامی ایران و کشتار آزادیخواستار، فتوایی در ضرورت رویارویی با آنها صادر کرد.[۱۱]
فتوای میرزای دوم
«زیرا درین روز ها عفت فرجام هجوم کفار بر ممالک اسلامیه عیناً مشهود و بر احدی مستور وجود ندارد، پس بر کافه مسلمین مایحتاج و واجب میباشد که کمر امان از اسلام را سفت بسته، در مقصد اتحاد و هواخواهی از استیلا کفار و اعادی آیین مالاً و روحاً و نفساً ساعی و جاهد باشند تا این که بیضه اسلام و ممالک اسلامیه از غلبه کفار، محروس و مشاهد مشرفه و اذان و اقامه و نحو آنان که از شعایر اسلام میباشد مبدل به کنایس و نواقیس و نحو آنان که از علایم عَبَده اوثان میباشد نگردد.»
همینطور نخست نبرد جهانی اولیه در ۱۳۳۲ق/۱۹۱۴م که متفقین به دولت عثمانی اعلام نبرد دادند، او نیز بر ضد تجاوزات متفقین به کشورهای عثمانی، اعلام جهاد کرد.[مستلزم منبع] بعداز اشغال فاو بوسیله نیروهای انگلیسی که پیشگفتار اشغال عراق بود، میرزامحمدتقی در سامرا سه فتوای جهاد صادر کرد و عشایر و مسلمانها را بر ضد انگلیسیها دعوت نمود و فرزندش محمدرضا را جهت پیوستن به مبارزان و ملازمت و همراهی آنها در جناحهای نزاع، به کاظمین ارسال کرد.[۱۲]
نقش انتخاب مسجد مناسب در برگزاری یک مراسم ترحیم آرام و منظم