براساس آموزههای اسلامی اسم کتاب آسمانی حضرت عیسی(ع) میباشد که از سوی خدا بر وی نازل شد. در آیهها قرآن، بر وحیانی بودن انجیل، بشارت انجیل درباره بعثت حضرت محمد(ص) و فرستاده بودن عیسی(ع) تأکید گردیده و آموزه تثلیث و الوهیت عیسی(ع) فسخ شمرده گردیدهاست. به گفته آیتالله مکارم شیرازی، کتاب آسمانی عیسی(ع) از در بین رفته و صرفا بخشهایی از آن، آمیخته با خرافات، در انجیلهای دیگر باقیمانده مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.
برخی از دانشمندان مسلمان همانند آیتالله معرفت انجیل را یک کتاب آسمانی مدوّن و نازل گردیده بر عیسی(ع) نمیدانند و معتقدند آنچه بر عیسی(ع) نازل شد، تعالیم و بشارتهایی شفاهی بود که بوسیله حواریون به نسل آنگاه منتقل و در اناجیل دارای شهرت رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد عده شد.
براساس طریقه مسیحیان، عیسی(ع) هیچوقت کتابی به اسم انجیل نیاورد. از نگرش آنها، عیسی(ع) تجسّم و عین وحی و پیام الهی میباشد، خیر آورنده آن. در فرهنگ و تمدن و سنت مسیحی، انجیل به بخشی از کتاب مقدس مسیحیان گفته می شود که عبارت میباشد از چهار کتاب انجیل مَتّی، انجیل مَرْقُس، انجیل لُوقا و انجیل یُوحَنّا. این چهار انجیل که چهار کتاب نخستین از قول نو میباشند، بوسیله شاگردان یا این که شاگردانِ شاگردان حضرت عیسی(ع) و درباره معاش و سخنان عیسی(ع) آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مندرجاند.
مسیحیان، از دربین انجیلهای متفاوت، صرفا این چهار انجیل را قانونی و رسمی می دانند. به سه انجیل متّی، مَرقُس و لوقا به دلیل همانندیهای بسیار به یکدیگر، انجیلهای نظیر یا این که همآهنگ گفته می شود. الوهیت و پسر پروردگار بودن عیسی(ع) فقط در انجیل یوحنّا نقل شده میباشد.
انجیل بَرْنابا، از انجیلهای غیر قانونی میباشد که موردتوجه مسلمانها قرار گرفته میباشد؛ البته مسیحیان آن را جعلی میشمارند. این انجیل، الوهیت و پسر پروردگار بودن عیسی(ع) و به صلیب کشیده شدن اورا مردود دانسته و به مسیح بودن حضرت محمد(ص) بشارت داده میباشد.
بعضی اشکالاتی به اناجیل وارد کردهاند که از آن پاراگراف میباشد: مورداطمینان نبودن نویسندگان انجیلها به دلیل مصون نبودن از خطا و گناه، وجود تناقض و خطا و خرافات در انجیلها.
کتاب آسمانی عیسی(ع)
براساس آیهها قرآن[۱] و روایات اسلامی،[۲] اسم کتاب آسمانی حضرت عیسی(ع) انجیل میباشد که از سوی آفریدگار بر وی نازل گردیده است.[۳] بعضی معتقدند که روایات در این مورد، به قدری فراوان میباشد که بشر به وجود کتاب آسمانیای به اسم انجیل به باور میرسد.[۴] به گفته آیتالله مکارم شیرازی، مفسر شیعه، کتاب آسمانی عیسی(ع) از میان رفته و شاگردان عیسی(ع) فقط نصیبهایی از آن را در انجیلهای خویش نقل کردهاند که آمیخته با خرافات گردیده است.[۵]
براساس حیث برخی از پژوهشگران علم ها قرآنی، ازجمله محمدهادی معرفت، برخلاف تصور رایج مسلمانها درباره انجیل، انجیل یک کتاب مدوّن و نازل گردیده بر عیسی(ع) وجود ندارد.[۶] از دید آیتالله معرفت، آنچه بر عیسی(ع) نازل گردیده، تعالیم و بشارتهای شفاهی بود که در زمان فرصتِ رسالتش به عموم و حواریون گفت و حواریون این تعالیم را مراقبت نمودند و به نسل آن گاه منتقل کردند تا اینکه در اناجیل دارای اسم و رسم توده شد.[۷]
وَ قَفَّيْنا عَلى اثرهاِهِمْ بِعيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجيلَ فيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقينَ
و از پى اين پیامبران، عیسى پسر مریم را فرستادیم، در حالى که تورات را كه قبل از وی بود تصدیق می کرد؛ و انجیل را به وی دادیم، که در آن هدایت و نورى بود و تورات را که قبل از آن بود تصدیق می کرد و رهنمود و پندى بود براى تقواپيشگان.(سوره مائده، آیه ۴۶.)
این دانشمندان کتابی را که براساس آیه ها قرآن به عیسی عطا گردیده، به معنای وحی و احکام تشریعی دانستهاند[۸] و معتقدند قرآن در هیچ آیهای، انجیل را کتاب عیسی(ع) معرفی نمینماید؛ بلکه انجیل را دربرگیرنده وحی نازل گردیده بر وی می داند.[۹] همینطور گفتهاند قرآن از باب جدال احسن، اسم انجیل را که بر کتابهایی که دربرگیرنده تعالیم شفاهی نازل گردیده بر عیسی(ع) بود، برگزید.[۱۰]
خصوصیتهای انجیل در قرآن و احادیث
کلمه و واژه انجیل در نشانهها قرآن ۱۲ توشه[۱۱] به طور مفرد به عمل رفته میباشد[۱۲] و وجود یکسری انجیل رد گردیدهاست.[۱۳] دراین آیهها، بر وحیانی بودن انجیل، مدرک آن بر حقانیت تورات، بشارت انجیل درباره بعثت حضرت محمد(ص) و دانش آموز شدن دعوت وی اشاره شدهاست.[۱۴] طبق آیه ۴۶ سوره مائده، انجیل حاوی «هدایت» و «نوروروشنایی» و «راهنمایی» برای اهلزهد میباشد.[۱۵] همینطور در آیاتی همانند آیه ۱۷۱ سوره نساء بر آدم و نبی بودن عیسی(ع) تأکید و آموزه تثلیث و الوهیت عیسی(ع) فسخ شمرده گردیدهاست.[۱۶]
براساس حدیثی از امام راست گو(ع)، انجیل در شب دوازدهم[۱۷] یا این که شب سیزدهم ماه رمضان[۱۸] بر عیسی(ع) نازل شد. روضه خوان عباس قمی در اتفاق ها الایام نزول انجیل را در سوم ماه رمضان نقل نموده است.[۱۹]آورده شده انجیل به طور یکباره و دفعی نازل شد. برپایه احادیث مختلف، انجیل و دیگر کتابهای آسمانی نزد امامان شیعه میباشد.[۲۰]
نگرش عالمان مسلمان
عالمان مسلمان درباره انجیلهای جانور دو احتمال دادهاند:
احتمال ابتدا: بخش اعظمی از بخشهای انجیل اساسی بوسیله نویسندگان آتی اناجیل حذف گردیده و خرافات متعددی به آن افروده شدهاست؛
احتمال دوم: انجیل اساسی بهکلی فراموش و کنار نهاده گردیده و به مکان آن، کتابهای دیگری درج شده میباشد.[۲۱]
بعضا از پژوهشگران معتقدند آنچه در احادیث شیعه درباره محتوای انجیل آمده، اشتراکاتی با محتوای انجیلهای چهارگانه (مَتّی، مَرْقُس، لوقا و یُوحَنّا) داراست که آرم این میباشد که انجیلهای مو جود مشترکات متعددی با انجیلی دارا هستند که ائمه(ع) یا این که اصحاب آنها از آن صحبت گفتهاند.[۲۲] بعضا از مشترکات اینگونه نقل شده میباشد: نهی از عیبجویی، ذَمِّ ریاکار، خودداری از لافگویان، حق اولویت حقالناس بر حق الله، جوابگویی در قیامت و سفارش به مدارا.[۲۳]
براساس آموزههای اسلامی اسم کتاب آسمانی حضرت عیسی(ع) میباشد که از سوی خدا بر وی نازل شد. در آیهها قرآن، بر وحیانی بودن انجیل، بشارت انجیل درباره بعثت حضرت محمد(ص) و فرستاده بودن عیسی(ع) تأکید گردیده و آموزه تثلیث و الوهیت عیسی(ع) فسخ شمرده گردیدهاست. به گفته آیتالله مکارم شیرازی، کتاب آسمانی عیسی(ع) از در بین رفته و صرفا بخشهایی از آن، آمیخته با خرافات، در انجیلهای دیگر باقیمانده مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.
برخی از دانشمندان مسلمان همانند آیتالله معرفت انجیل را یک کتاب آسمانی مدوّن و نازل گردیده بر عیسی(ع) نمیدانند و معتقدند آنچه بر عیسی(ع) نازل شد، تعالیم و بشارتهایی شفاهی بود که بوسیله حواریون به نسل آنگاه منتقل و در اناجیل دارای شهرت رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد عده شد.
براساس طریقه مسیحیان، عیسی(ع) هیچوقت کتابی به اسم انجیل نیاورد. از نگرش آنها، عیسی(ع) تجسّم و عین وحی و پیام الهی میباشد، خیر آورنده آن. در فرهنگ و تمدن و سنت مسیحی، انجیل به بخشی از کتاب مقدس مسیحیان گفته می شود که عبارت میباشد از چهار کتاب انجیل مَتّی، انجیل مَرْقُس، انجیل لُوقا و انجیل یُوحَنّا. این چهار انجیل که چهار کتاب نخستین از قول نو میباشند، بوسیله شاگردان یا این که شاگردانِ شاگردان حضرت عیسی(ع) و درباره معاش و سخنان عیسی(ع) آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مندرجاند.
مسیحیان، از دربین انجیلهای متفاوت، صرفا این چهار انجیل را قانونی و رسمی می دانند. به سه انجیل متّی، مَرقُس و لوقا به دلیل همانندیهای بسیار به یکدیگر، انجیلهای نظیر یا این که همآهنگ گفته می شود. الوهیت و پسر پروردگار بودن عیسی(ع) فقط در انجیل یوحنّا نقل شده میباشد.
انجیل بَرْنابا، از انجیلهای غیر قانونی میباشد که موردتوجه مسلمانها قرار گرفته میباشد؛ البته مسیحیان آن را جعلی میشمارند. این انجیل، الوهیت و پسر پروردگار بودن عیسی(ع) و به صلیب کشیده شدن اورا مردود دانسته و به مسیح بودن حضرت محمد(ص) بشارت داده میباشد.
بعضی اشکالاتی به اناجیل وارد کردهاند که از آن پاراگراف میباشد: مورداطمینان نبودن نویسندگان انجیلها به دلیل مصون نبودن از خطا و گناه، وجود تناقض و خطا و خرافات در انجیلها.
کتاب آسمانی عیسی(ع)
براساس آیهها قرآن[۱] و روایات اسلامی،[۲] اسم کتاب آسمانی حضرت عیسی(ع) انجیل میباشد که از سوی آفریدگار بر وی نازل گردیده است.[۳] بعضی معتقدند که روایات در این مورد، به قدری فراوان میباشد که بشر به وجود کتاب آسمانیای به اسم انجیل به باور میرسد.[۴] به گفته آیتالله مکارم شیرازی، مفسر شیعه، کتاب آسمانی عیسی(ع) از میان رفته و شاگردان عیسی(ع) فقط نصیبهایی از آن را در انجیلهای خویش نقل کردهاند که آمیخته با خرافات گردیده است.[۵]
براساس حیث برخی از پژوهشگران علم ها قرآنی، ازجمله محمدهادی معرفت، برخلاف تصور رایج مسلمانها درباره انجیل، انجیل یک کتاب مدوّن و نازل گردیده بر عیسی(ع) وجود ندارد.[۶] از دید آیتالله معرفت، آنچه بر عیسی(ع) نازل گردیده، تعالیم و بشارتهای شفاهی بود که در زمان فرصتِ رسالتش به عموم و حواریون گفت و حواریون این تعالیم را مراقبت نمودند و به نسل آن گاه منتقل کردند تا اینکه در اناجیل دارای اسم و رسم توده شد.[۷]
وَ قَفَّيْنا عَلى اثرهاِهِمْ بِعيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجيلَ فيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقينَ
و از پى اين پیامبران، عیسى پسر مریم را فرستادیم، در حالى که تورات را كه قبل از وی بود تصدیق می کرد؛ و انجیل را به وی دادیم، که در آن هدایت و نورى بود و تورات را که قبل از آن بود تصدیق می کرد و رهنمود و پندى بود براى تقواپيشگان.(سوره مائده، آیه ۴۶.)
این دانشمندان کتابی را که براساس آیه ها قرآن به عیسی عطا گردیده، به معنای وحی و احکام تشریعی دانستهاند[۸] و معتقدند قرآن در هیچ آیهای، انجیل را کتاب عیسی(ع) معرفی نمینماید؛ بلکه انجیل را دربرگیرنده وحی نازل گردیده بر وی می داند.[۹] همینطور گفتهاند قرآن از باب جدال احسن، اسم انجیل را که بر کتابهایی که دربرگیرنده تعالیم شفاهی نازل گردیده بر عیسی(ع) بود، برگزید.[۱۰]
خصوصیتهای انجیل در قرآن و احادیث
کلمه و واژه انجیل در نشانهها قرآن ۱۲ توشه[۱۱] به طور مفرد به عمل رفته میباشد[۱۲] و وجود یکسری انجیل رد گردیدهاست.[۱۳] دراین آیهها، بر وحیانی بودن انجیل، مدرک آن بر حقانیت تورات، بشارت انجیل درباره بعثت حضرت محمد(ص) و دانش آموز شدن دعوت وی اشاره شدهاست.[۱۴] طبق آیه ۴۶ سوره مائده، انجیل حاوی «هدایت» و «نوروروشنایی» و «راهنمایی» برای اهلزهد میباشد.[۱۵] همینطور در آیاتی همانند آیه ۱۷۱ سوره نساء بر آدم و نبی بودن عیسی(ع) تأکید و آموزه تثلیث و الوهیت عیسی(ع) فسخ شمرده گردیدهاست.[۱۶]
براساس حدیثی از امام راست گو(ع)، انجیل در شب دوازدهم[۱۷] یا این که شب سیزدهم ماه رمضان[۱۸] بر عیسی(ع) نازل شد. روضه خوان عباس قمی در اتفاق ها الایام نزول انجیل را در سوم ماه رمضان نقل نموده است.[۱۹]آورده شده انجیل به طور یکباره و دفعی نازل شد. برپایه احادیث مختلف، انجیل و دیگر کتابهای آسمانی نزد امامان شیعه میباشد.[۲۰]
نگرش عالمان مسلمان
عالمان مسلمان درباره انجیلهای جانور دو احتمال دادهاند:
احتمال ابتدا: بخش اعظمی از بخشهای انجیل اساسی بوسیله نویسندگان آتی اناجیل حذف گردیده و خرافات متعددی به آن افروده شدهاست؛
احتمال دوم: انجیل اساسی بهکلی فراموش و کنار نهاده گردیده و به مکان آن، کتابهای دیگری درج شده میباشد.[۲۱]
بعضا از پژوهشگران معتقدند آنچه در احادیث شیعه درباره محتوای انجیل آمده، اشتراکاتی با محتوای انجیلهای چهارگانه (مَتّی، مَرْقُس، لوقا و یُوحَنّا) داراست که آرم این میباشد که انجیلهای مو جود مشترکات متعددی با انجیلی دارا هستند که ائمه(ع) یا این که اصحاب آنها از آن صحبت گفتهاند.[۲۲] بعضا از مشترکات اینگونه نقل شده میباشد: نهی از عیبجویی، ذَمِّ ریاکار، خودداری از لافگویان، حق اولویت حقالناس بر حق الله، جوابگویی در قیامت و سفارش به مدارا.[۲۳]
جایگاه تاریخی و معنوی نام امام حسن مجتبی (ع) در مسجد فکوری مشهد