فیسهای دارای شهرت این فامیل
اَعْین بن سُنْسُن شیبانی
اعین یعنی گشاده دیده. بابا او سنسن یا این که سنبس، راهبی مسیحی در یکی شهرهای مملکت روم بود. خویش اورا که به بردگی گرفتار گردیده بود، مردی از بنی شیبان کوفه در شهر حلب خریداری کرد و به مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کوفه آورد.
وی بعد از آن مسلمان شد و بعداز چندی حافظ قران شوید و در ادبیات مهارتی یافت و از تکثیر پرهیزگاری و عصمت و طهارت اخلاقی نیز منزلت بلندی دستیابی کرد. خواجه اورا آزاد کرد، اما از او خواست عضویت بنبشیبان را بپذیرد، امّا وی نپذیرفت، با اینهمه، وی و خاندانش به «کوفی شیبانی» رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد آوازه یافتند.
بعضا گفتهاند که اعین اهل ایران بوده و با علی بن ابی طالب(ع) دیدار کرده و بر دست وی مسلمان گشته و بعد از آن از یاران او گردیدهاست[۷] البته رجال شناسان عموماً اینگونه نظری را تأیید نمینمایند. آنچه قطعی به حیث می رسد این میباشد که اعین و قوم و قبیله وی، تا آنجا که اشخاص آن شناخته گردیدهاند، جز تنی تعدادی، شیعه بودهاند و بخش اعظمی به دوستی و طرفداری از علی(ع) و دیگر امامان مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شهرهاند.
زُرارة بن اعین شَیبانی
نوشتهی علمیٔ مهم: زرارة بن اعین
زُرارَة بن اَعْیَن بن سُنسُن شَیبانی کوفی (حدود ۷۰-۱۴۸ یا این که ۱۵۰ق) که از اصحاب اجماع و صحابه خاص امام باقر(ع) و امام درست گو(ع)، و از فقیهان و متکلمان شیعه میباشد.
طلبه امام باقر(ع) و امام درستگو(ع)
زراره، محدّث، دانا، متکلّم، ادیب و تالیف کننده امامی، بوده میباشد. وی از مشهورترین راویان شیعی و از پر رنگترین شاگردان امام درستگو(ع) میباشد، با این کلیه، وضع معاش وی چندان پرنور وجود ندارد. وی در دانش سخن، جدل و عامل بسیار قوی بود و غالباً در منزلت مشاجره بر معارضان خویش پیروز میشد؛ از اینرو بسیار آیتم اعتنا امام درست گو(ع) و شیعه ها بود. وی از شاگردان امام باقر(ع) (۵۷-۱۱۴ق/۶۷۶-۷۳۲م) بوده و از وی احادیث اکثری نقل نموده است. بعضا از رجال شناسان زراره را غیر موثّق دانستهاند و بعضی احادیث نیز در شماتت او وارداتی میباشد که به قولی تعداد آنان به ۲۰ میبرسد[۸] البته باتوجه به منزلت پرنور و اصلی زراره نزد امام پنجم و ششم و احادیث اکثری که از سوی آن دو امام و امامان در مدح و تأیید وی وارداتی میباشد و حتی اورا راستگوترین شخص زمانش دانستهاند[۹]، تردیدی در ایمان، علم، اخلاص، ودیعت و فقاهت او باقی نمیماند.
نقش زراره در توسعه معارف اهل بیت(ع)
نقش زراره در پیشرفت و احیای معارف اهل بیت(ع) تا آنجاست که امام درستگو(ع) اعلامکرد: معبود زراره را بیامرزد، که در شرایطیکه وی و مانند وی نبودند، سخنان پدرم از دربین رفته بود.[۱۰]
در حدیث دیگر، امام درستگو(ع) آشکارا اورا از بهشتیان دانسته میباشد.[۱۱] گشوده از آن امام داستان شدهاست که اعلامکرد: ۴ بدن نزد اینجانب دوستداشتنی ترند: بُرَید بن معاویة بَجَلی، محمد بن مسلم، ابوبصیر و زراره.[۱۲]
فیسهای دارای شهرت این فامیل
اَعْین بن سُنْسُن شیبانی
اعین یعنی گشاده دیده. بابا او سنسن یا این که سنبس، راهبی مسیحی در یکی شهرهای مملکت روم بود. خویش اورا که به بردگی گرفتار گردیده بود، مردی از بنی شیبان کوفه در شهر حلب خریداری کرد و به مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کوفه آورد.
وی بعد از آن مسلمان شد و بعداز چندی حافظ قران شوید و در ادبیات مهارتی یافت و از تکثیر پرهیزگاری و عصمت و طهارت اخلاقی نیز منزلت بلندی دستیابی کرد. خواجه اورا آزاد کرد، اما از او خواست عضویت بنبشیبان را بپذیرد، امّا وی نپذیرفت، با اینهمه، وی و خاندانش به «کوفی شیبانی» رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد آوازه یافتند.
بعضا گفتهاند که اعین اهل ایران بوده و با علی بن ابی طالب(ع) دیدار کرده و بر دست وی مسلمان گشته و بعد از آن از یاران او گردیدهاست[۷] البته رجال شناسان عموماً اینگونه نظری را تأیید نمینمایند. آنچه قطعی به حیث می رسد این میباشد که اعین و قوم و قبیله وی، تا آنجا که اشخاص آن شناخته گردیدهاند، جز تنی تعدادی، شیعه بودهاند و بخش اعظمی به دوستی و طرفداری از علی(ع) و دیگر امامان مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شهرهاند.
زُرارة بن اعین شَیبانی
نوشتهی علمیٔ مهم: زرارة بن اعین
زُرارَة بن اَعْیَن بن سُنسُن شَیبانی کوفی (حدود ۷۰-۱۴۸ یا این که ۱۵۰ق) که از اصحاب اجماع و صحابه خاص امام باقر(ع) و امام درست گو(ع)، و از فقیهان و متکلمان شیعه میباشد.
طلبه امام باقر(ع) و امام درستگو(ع)
زراره، محدّث، دانا، متکلّم، ادیب و تالیف کننده امامی، بوده میباشد. وی از مشهورترین راویان شیعی و از پر رنگترین شاگردان امام درستگو(ع) میباشد، با این کلیه، وضع معاش وی چندان پرنور وجود ندارد. وی در دانش سخن، جدل و عامل بسیار قوی بود و غالباً در منزلت مشاجره بر معارضان خویش پیروز میشد؛ از اینرو بسیار آیتم اعتنا امام درست گو(ع) و شیعه ها بود. وی از شاگردان امام باقر(ع) (۵۷-۱۱۴ق/۶۷۶-۷۳۲م) بوده و از وی احادیث اکثری نقل نموده است. بعضا از رجال شناسان زراره را غیر موثّق دانستهاند و بعضی احادیث نیز در شماتت او وارداتی میباشد که به قولی تعداد آنان به ۲۰ میبرسد[۸] البته باتوجه به منزلت پرنور و اصلی زراره نزد امام پنجم و ششم و احادیث اکثری که از سوی آن دو امام و امامان در مدح و تأیید وی وارداتی میباشد و حتی اورا راستگوترین شخص زمانش دانستهاند[۹]، تردیدی در ایمان، علم، اخلاص، ودیعت و فقاهت او باقی نمیماند.
نقش زراره در توسعه معارف اهل بیت(ع)
نقش زراره در پیشرفت و احیای معارف اهل بیت(ع) تا آنجاست که امام درستگو(ع) اعلامکرد: معبود زراره را بیامرزد، که در شرایطیکه وی و مانند وی نبودند، سخنان پدرم از دربین رفته بود.[۱۰]
در حدیث دیگر، امام درستگو(ع) آشکارا اورا از بهشتیان دانسته میباشد.[۱۱] گشوده از آن امام داستان شدهاست که اعلامکرد: ۴ بدن نزد اینجانب دوستداشتنی ترند: بُرَید بن معاویة بَجَلی، محمد بن مسلم، ابوبصیر و زراره.[۱۲]
نقش انتخاب مسجد مناسب در برگزاری یک مراسم ترحیم آرام و منظم