آرامگاه علی بن حمزه
آرامگاه علی بن حمزه بن موسی الکاظم یکی بناهای تاریخی و مذهبی شهر شیراز است. این آرامگاه وابسته به «پادشاه میرعلی بن حمزه بن موسی کاظم» بوده که در خیابان حافظ و در اطراف رودخانه کم آب قرار گرفتهمیباشد. آرامگاه علی بن حمزه در زمانٔ دیلمیان و بهدست امیر عضدالدوله دیلمی تاسیس گردیده و در عصرٔ تیموریان قسمتهایی از آن نوسازی شده است و بخشی در حین پهلوی بوسیله مرحوم حبیب الله جوکار و تحت لحاظ معمار آن زمان آقای پیروانی تاسیس و بازسازی شدهاست و آرامگاه خانوادگی او در مقبره علی بن حمزه جایدارد که سالانه صاحبخانه مسافران و همشهریان عزیز در شهر شیراز سومی مقبره اهل بیت مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد .
زندگینامه علی بن حمزه
علی بن حمزه در تاثیر فشار خلفای عباسی در ۲۲۰ هجری به حالا گریز به شیراز آمد؛ و در غاری که بعداً باباکوهی برای اعتکاف خویش برگزید مخفی شد. ایام هیزم مهیا میکرد و گاهی به دروازه استخر میاورد و از فروش آن آذوقه خردیه برای خانواده به غار می برد. روزی مأمورین خلیفه اورا از خالی که بر شکل داشت شناختند و گردنش را زدند و آن راز را به بغداد فرستادند و جسد را در محل فعلی (بالای پل دروازه اصفهان) رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد دفن کردند.
عضدالدوله دیلمی بر آن قبر بقاعای تشکیل داد و دختر سید شریف زید بن اسود را نیز به زنی گرفت و زیرا زید درگذشت، اورا در حوالی علی بن حمزه دفن کردند که در حال حاضر این حرم دست در شیب جنوبی پل دروازه اصفهان در سمت غربی خیابان قرار گرفته میباشد. زید بن اسود به هشت واسطه نسبش به حسن بن علی مرتضی می رسد.[مستلزم منبع] در ورودی حرم پادشاه میر علی بن حمزه درصورتیکه چه کهنه و فرسوده گردیده اما از دید کنده کاری مثالای از ذوق و سلیقه و هنر عموم شیراز میباشد. بعداز عبور از دهلیز در محلی که وارد صحن می گردند بر بالای درگاه، سنگ سرخ رنگی نصب گردیده که کتیبه بسیار زیبایی به خط ابراهیم فرمان روا فرزند شاهرخ تیموری بر آن نقر گردیده است. تولیت موقوفات آستان علی بن حمزه به ذمه اولادان ذکور حمزوی عابدی میباش آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد امامزاده پیرمراد
امامزاده پیرمراد یک کدام از نقاط تاریخی مذهبی شهر استهبان میباشد.
امامزاده محمد بن علی بن ابراهیم بن موسی بن جعفر پر اسم و رسم به پیرمراد میباشد. این امامزاده در باختر استهبان و به مسافت ۱۰۰۰ قدمی از راءس شهر جایدارد. براساس داده ها گذشتگان در بالا گنبد بسیار خرد و گلی داشتهمیباشد که در تاثیر بارندگی شدید پیاپی هفت روزه و رویه افتادن رودخانه پیرمرداد آب از دور و اطراف مقبره عبور می کرده البته صدمهای به قبر وارد نشده، ولی در مسیر آن شنهایی انباشته شده که گنبد آن به سعی حاج میرزا پدر (۱۲۰۰-۱۲۸۲ هجری قمری) فرزند حاج آقا محمد فرزند آقا علی فرزند محمد علی بیگ ذوالقدر جهرمی از سلسله خواجهها که در حین سلطنت زندیه به حکومت بلوک اصطهبانات تصویب شده شده بود، نوسازی و مرمت و پس ازچند سال مجدد گنبد و ایوانی که تزیین به کاشی کاری بود ساخته شد.
امامزاده پیرمراد بنای نسبتاً مجللی میباشد با گنبد کاشی سپید که مزین به نقوش طرح لوزی میباشد. دو مناره خرد و ایوانی در جلو آن واقع و تا حدی به حرم سلطان لامپ مشابهت یافتهمیباشد. آبگینه درازی نیز در شالوده مقبره ساختهاند که بر زیبایی آن می افزاید.
در گوشه دیواره دیرین که قطر هر پی آن حدود ۱٫۵ تا ۲ گز بوده، یک سنگ قهوهای به خط کوفی وجود دارااست که هماینک تحت خاک میباشد.
در سال ۱۳۶۲ شمسی جهت پیشرفت و تاسیس گنبد و ضریح تازه تصمیم دریافت شد که ساختمان جانور را حاد نمایند، علیرغم آحاد مخالفتهای محلی سرنوشت در شب تاسوعای ۲ مهر ۱۳۶۲خ قسمتی از آن را با لودر وخیم کردند.
سرنوشت در سال ۱۳۶۸ بعداز ویرانی تدریجی ساختمان قبل کلنگ تاسیس ساختمان تازه با زیربنای ۱۱۰ متر به زمین زده شد و کمپانی حایل برتهران به رئیس مهندس علی محمد مصدقی با مصالح امروزین استارت به فعالیت کرد و به مرحله پایانی خویش رسید.
فعلا ساختمان پیرمراد دارنده چهار رواق و یک مسجد میباشد. محوطه درون بقعه ۱۴۴ مترمربع هست که دارنده یک عرق چین که روی آن گنبدی به طول تقریبی ۲۸ متر و قطر ۱۳ متر هست که کلیه با آهن آلات و سیمان و به دست کارشناسان و معماران زبده محلی سوای به کارگیری از هرگونه جرثقیلی تشکیل شدهمیباشد. اینگونه گنبدی از دید طول در استانهای همسایه مشاهده نشدهمیباشد.
بارگاه آن به پهنا ۳ و ارتفاع ۴ متر و طول ۲٫۸۰ متر به وسیله برادران نقره ساز رویش اصفهان به مبلغ ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان در سال ۷۲-۷۱ ساخته شد.
در سال ۱۳۷۳ شمسی دو مناره به طول تقریبی ۴۰ متر و قطر ۲ متر از آهن و خشت و سیمان ساخته شد.
آرامگاه علی بن حمزه
آرامگاه علی بن حمزه بن موسی الکاظم یکی بناهای تاریخی و مذهبی شهر شیراز است. این آرامگاه وابسته به «پادشاه میرعلی بن حمزه بن موسی کاظم» بوده که در خیابان حافظ و در اطراف رودخانه کم آب قرار گرفتهمیباشد. آرامگاه علی بن حمزه در زمانٔ دیلمیان و بهدست امیر عضدالدوله دیلمی تاسیس گردیده و در عصرٔ تیموریان قسمتهایی از آن نوسازی شده است و بخشی در حین پهلوی بوسیله مرحوم حبیب الله جوکار و تحت لحاظ معمار آن زمان آقای پیروانی تاسیس و بازسازی شدهاست و آرامگاه خانوادگی او در مقبره علی بن حمزه جایدارد که سالانه صاحبخانه مسافران و همشهریان عزیز در شهر شیراز سومی مقبره اهل بیت مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد .
زندگینامه علی بن حمزه
علی بن حمزه در تاثیر فشار خلفای عباسی در ۲۲۰ هجری به حالا گریز به شیراز آمد؛ و در غاری که بعداً باباکوهی برای اعتکاف خویش برگزید مخفی شد. ایام هیزم مهیا میکرد و گاهی به دروازه استخر میاورد و از فروش آن آذوقه خردیه برای خانواده به غار می برد. روزی مأمورین خلیفه اورا از خالی که بر شکل داشت شناختند و گردنش را زدند و آن راز را به بغداد فرستادند و جسد را در محل فعلی (بالای پل دروازه اصفهان) رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد دفن کردند.
عضدالدوله دیلمی بر آن قبر بقاعای تشکیل داد و دختر سید شریف زید بن اسود را نیز به زنی گرفت و زیرا زید درگذشت، اورا در حوالی علی بن حمزه دفن کردند که در حال حاضر این حرم دست در شیب جنوبی پل دروازه اصفهان در سمت غربی خیابان قرار گرفته میباشد. زید بن اسود به هشت واسطه نسبش به حسن بن علی مرتضی می رسد.[مستلزم منبع] در ورودی حرم پادشاه میر علی بن حمزه درصورتیکه چه کهنه و فرسوده گردیده اما از دید کنده کاری مثالای از ذوق و سلیقه و هنر عموم شیراز میباشد. بعداز عبور از دهلیز در محلی که وارد صحن می گردند بر بالای درگاه، سنگ سرخ رنگی نصب گردیده که کتیبه بسیار زیبایی به خط ابراهیم فرمان روا فرزند شاهرخ تیموری بر آن نقر گردیده است. تولیت موقوفات آستان علی بن حمزه به ذمه اولادان ذکور حمزوی عابدی میباش آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد امامزاده پیرمراد
امامزاده پیرمراد یک کدام از نقاط تاریخی مذهبی شهر استهبان میباشد.
امامزاده محمد بن علی بن ابراهیم بن موسی بن جعفر پر اسم و رسم به پیرمراد میباشد. این امامزاده در باختر استهبان و به مسافت ۱۰۰۰ قدمی از راءس شهر جایدارد. براساس داده ها گذشتگان در بالا گنبد بسیار خرد و گلی داشتهمیباشد که در تاثیر بارندگی شدید پیاپی هفت روزه و رویه افتادن رودخانه پیرمرداد آب از دور و اطراف مقبره عبور می کرده البته صدمهای به قبر وارد نشده، ولی در مسیر آن شنهایی انباشته شده که گنبد آن به سعی حاج میرزا پدر (۱۲۰۰-۱۲۸۲ هجری قمری) فرزند حاج آقا محمد فرزند آقا علی فرزند محمد علی بیگ ذوالقدر جهرمی از سلسله خواجهها که در حین سلطنت زندیه به حکومت بلوک اصطهبانات تصویب شده شده بود، نوسازی و مرمت و پس ازچند سال مجدد گنبد و ایوانی که تزیین به کاشی کاری بود ساخته شد.
امامزاده پیرمراد بنای نسبتاً مجللی میباشد با گنبد کاشی سپید که مزین به نقوش طرح لوزی میباشد. دو مناره خرد و ایوانی در جلو آن واقع و تا حدی به حرم سلطان لامپ مشابهت یافتهمیباشد. آبگینه درازی نیز در شالوده مقبره ساختهاند که بر زیبایی آن می افزاید.
در گوشه دیواره دیرین که قطر هر پی آن حدود ۱٫۵ تا ۲ گز بوده، یک سنگ قهوهای به خط کوفی وجود دارااست که هماینک تحت خاک میباشد.
در سال ۱۳۶۲ شمسی جهت پیشرفت و تاسیس گنبد و ضریح تازه تصمیم دریافت شد که ساختمان جانور را حاد نمایند، علیرغم آحاد مخالفتهای محلی سرنوشت در شب تاسوعای ۲ مهر ۱۳۶۲خ قسمتی از آن را با لودر وخیم کردند.
سرنوشت در سال ۱۳۶۸ بعداز ویرانی تدریجی ساختمان قبل کلنگ تاسیس ساختمان تازه با زیربنای ۱۱۰ متر به زمین زده شد و کمپانی حایل برتهران به رئیس مهندس علی محمد مصدقی با مصالح امروزین استارت به فعالیت کرد و به مرحله پایانی خویش رسید.
فعلا ساختمان پیرمراد دارنده چهار رواق و یک مسجد میباشد. محوطه درون بقعه ۱۴۴ مترمربع هست که دارنده یک عرق چین که روی آن گنبدی به طول تقریبی ۲۸ متر و قطر ۱۳ متر هست که کلیه با آهن آلات و سیمان و به دست کارشناسان و معماران زبده محلی سوای به کارگیری از هرگونه جرثقیلی تشکیل شدهمیباشد. اینگونه گنبدی از دید طول در استانهای همسایه مشاهده نشدهمیباشد.
بارگاه آن به پهنا ۳ و ارتفاع ۴ متر و طول ۲٫۸۰ متر به وسیله برادران نقره ساز رویش اصفهان به مبلغ ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان در سال ۷۲-۷۱ ساخته شد.
در سال ۱۳۷۳ شمسی دو مناره به طول تقریبی ۴۰ متر و قطر ۲ متر از آهن و خشت و سیمان ساخته شد.
نقش انتخاب مسجد مناسب در برگزاری یک مراسم ترحیم آرام و منظم