مجله خبری مساجد

اقدامات سیاسی

نگهبانی از انقلاب اسلامی جمهوری اسلامی ایران
در ارتباط با حکومت‌های باطن جمهوری اسلامی ایران، سید ابوالقاسم خویی، تا قبل از مرجعیت، بیانیه‌ها و اطلاعیه‌هایی در محکومیت اقدامات حکومت پهلوی صادر کرده، در یک عصر بیش تر از ده ساله، حدوداً سیاست خموشی را در پیش گرفته و آن‌گاه در شروع موفقیت انقلاب اسلامی در کشور ایران در بهمن ۱۳۵۷ش، به مدد از امام خمینی و انقلاب اسلامی پرداخته مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.

درخصوص با حکومت عراق نیز مدد خویی از انتفاضه شعبانیه عراق شیعه‌ها عراق، به حصر خانگی وی انجامید.[۴۴] بعضا از اقدامات اجتماعی و سیاسی آیت‌الله خویی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد عبارتند از:

موضع ها علیه حکومت پهلوی
خویی در مهر ۱۳۴۱ش در تلگرافی به محمدرضا پهلوی، فرمان روا جمهوری اسلامی ایران، با ضابطه انجمن‌های ایالتی و ولایتی مخالفت کرد و آن را خلاف شرع خواند.[۴۵] همینطور در پیامی به سید محمد بهبهانی، تأکید کرد که «بدون صدا کردن صدای ملت با قوه قهریه، دیری نخواهد پایید و تبلیغات عوام‌فریبانه، اشتباهات را حل آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد نمی‌نماید

و اقتصاد ورشکسته و ناخشنودی عموم را معالجه نخواهد کرد.»[۴۶] وی همینطور در برخورد به اتفاق فیضیه در اولِ سال ۱۳۴۲ش، تلگرامی به محمدرضا ارسال کرد و از «انحطاط میهن اسلامی و خط اسلوب زمامدارانش» اظهار تأسف کرد.[۴۷] یک ماه آن گاه در جواب به طومار عده ای از علمای کشور‌ایران، عدم صلاحیت حاکمان فاسد را گفت؛ وظیفه روحانیت را هنگفت دانست و بدون صدا را ناروا شمرد.[۴۸] ستمگر تلاوت دستگاه حکم کننده جمهوری اسلامی ایران بعداز کشتار عموم در ۱۵ خرداد ماه ۱۳۴۲ش، حکم به ممنوعیت کمپانی در انتخابات عصر ۲۱ مجلس و از اعتبار ساقط درک کردن آن، پشتیبانی از امام خمینی به‌دنبال دستگیری و خبرپراکنی محاکمه امام، بعضی دیگر از برخورد‌های سیاسی اوست.[۴۹]

اخراج شاگردان خویی از عراق به وسیله حکومت حزب بعث
نوشته‌ی علمیٔ مهم: معاودین
در جریان اخراج ایرانیان از عراق، از اواخر دهه ۱۳۴۰ خورشیدی، خویی از نادر عالمان شیعه بود که اخراج نشد. با این اکنون اخراج بخش اعظمی از شاگردانش منجر کاهش رونق درس او شد.[۵۰] بخش اعظمی از شاگردان خویی با حضور در حوزه علمیه قم، پندار‌های دینی و اصولی معلم خویش را اشاعه کردند و حوزه علمیه قم در زمان معاصر را که تا قبل از آن پایین تأثیر طریق علمی حائری یزدی و بروجردی بود، با رویکردهای فقاهتی و اصولی خویی، میرزای نائینی، پژوهشگر اصفهانی و آقاضیاء عراقی آشنا نمایند.[۵۱]

اقدامات سیاسی

نگهبانی از انقلاب اسلامی جمهوری اسلامی ایران
در ارتباط با حکومت‌های باطن جمهوری اسلامی ایران، سید ابوالقاسم خویی، تا قبل از مرجعیت، بیانیه‌ها و اطلاعیه‌هایی در محکومیت اقدامات حکومت پهلوی صادر کرده، در یک عصر بیش تر از ده ساله، حدوداً سیاست خموشی را در پیش گرفته و آن‌گاه در شروع موفقیت انقلاب اسلامی در کشور ایران در بهمن ۱۳۵۷ش، به مدد از امام خمینی و انقلاب اسلامی پرداخته مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.

درخصوص با حکومت عراق نیز مدد خویی از انتفاضه شعبانیه عراق شیعه‌ها عراق، به حصر خانگی وی انجامید.[۴۴] بعضا از اقدامات اجتماعی و سیاسی آیت‌الله خویی رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد عبارتند از:

موضع ها علیه حکومت پهلوی
خویی در مهر ۱۳۴۱ش در تلگرافی به محمدرضا پهلوی، فرمان روا جمهوری اسلامی ایران، با ضابطه انجمن‌های ایالتی و ولایتی مخالفت کرد و آن را خلاف شرع خواند.[۴۵] همینطور در پیامی به سید محمد بهبهانی، تأکید کرد که «بدون صدا کردن صدای ملت با قوه قهریه، دیری نخواهد پایید و تبلیغات عوام‌فریبانه، اشتباهات را حل آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد نمی‌نماید

و اقتصاد ورشکسته و ناخشنودی عموم را معالجه نخواهد کرد.»[۴۶] وی همینطور در برخورد به اتفاق فیضیه در اولِ سال ۱۳۴۲ش، تلگرامی به محمدرضا ارسال کرد و از «انحطاط میهن اسلامی و خط اسلوب زمامدارانش» اظهار تأسف کرد.[۴۷] یک ماه آن گاه در جواب به طومار عده ای از علمای کشور‌ایران، عدم صلاحیت حاکمان فاسد را گفت؛ وظیفه روحانیت را هنگفت دانست و بدون صدا را ناروا شمرد.[۴۸] ستمگر تلاوت دستگاه حکم کننده جمهوری اسلامی ایران بعداز کشتار عموم در ۱۵ خرداد ماه ۱۳۴۲ش، حکم به ممنوعیت کمپانی در انتخابات عصر ۲۱ مجلس و از اعتبار ساقط درک کردن آن، پشتیبانی از امام خمینی به‌دنبال دستگیری و خبرپراکنی محاکمه امام، بعضی دیگر از برخورد‌های سیاسی اوست.[۴۹]

اخراج شاگردان خویی از عراق به وسیله حکومت حزب بعث
نوشته‌ی علمیٔ مهم: معاودین
در جریان اخراج ایرانیان از عراق، از اواخر دهه ۱۳۴۰ خورشیدی، خویی از نادر عالمان شیعه بود که اخراج نشد. با این اکنون اخراج بخش اعظمی از شاگردانش منجر کاهش رونق درس او شد.[۵۰] بخش اعظمی از شاگردان خویی با حضور در حوزه علمیه قم، پندار‌های دینی و اصولی معلم خویش را اشاعه کردند و حوزه علمیه قم در زمان معاصر را که تا قبل از آن پایین تأثیر طریق علمی حائری یزدی و بروجردی بود، با رویکردهای فقاهتی و اصولی خویی، میرزای نائینی، پژوهشگر اصفهانی و آقاضیاء عراقی آشنا نمایند.[۵۱]