مجله خبری مساجد

روز عاشورا
این نوشتار دربارهٔ روز عاشورا در بینش شیعه میباشد. برای تفصیل اتفاق ها این روز، روز عاشورا (اتفاق ها) را ملاحظه مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کنید.
عاشورا، روز دهم از ماه محرّم. عنایت این روز برای شیعه ها به‌استدلال حادثه کربلا در روز ۱۰ محرم سال ۶۱ قمری میباشد. امام حسین(ع) در روز عاشورا به یاور یارانش در کربلا در پیکار با سپاه کوفه به فرماندهی قدمت بن سعد به شهیدشدن رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد رسید.

شیعه‌ها کلیه‌ساله با استارت ماه محرم سوگواری می‌نمایند. مراسم سوگواری در بیشتر بخش ها تا روزهای ۱۱ و ۱۲ محرم و در برخی بخشها تا نقطه نهایی ماه صفر ادامه مییابد. نقط ی اوج این سوگواری‌ها در روز عاشوراست. این روز در روزنگار قانونی کشور ایران، عراق، افغانستان، پاکستان و هند، تعطیل آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.

مضمون‌ لغوی
عاشور، عاشورا و عاشوراء، سازه به عهدوپیمان دارای شهرت علمای لغت، دهم محرم را گویند و آن روزی میباشد که حسین بن علی(ع) شهید شد.[۱] در «جمهرة اللغة» آمده میباشد روز عاشورا بعداز اسلام بدین اسم خوانده گردیده و در نا‌آگاهی اینگونه نامی وجود نداشته میباشد.[۲] آورده شده برخی از کلمه و واژه‌شناسان، عاشورا را واژه و کلمه‌ای عبرانی و مُعَرَّب (عربی گردیده) واژه و کلمه عاشور دانسته‌اند.[۳] عاشورا در لهجه عبری برای نامیدن روز دهم ماه تشری یا این که تیشری (ماه یهودی) به عمل می‌رود.[۴][یادداشت ۱] امام عسکری(ع) در توقیعی که برای وکیلش قاسم بن علاء نوشته میباشد دعایی را برای روز سوم شعبان پیشنهاد کرده و در نقطه پايان واپسین دعای امام حسین(ع) را در روز عاشورا نقل کرده و از عاشورا تحت عنوان «یوم کُوثِرَ» خاطر نموده است. علامه مجلسی در بحارالانوار کُوثِر را فعل مجهول دانسته یعنی روزی که به واسطه کثرت معاند امام حسین(ع) مغلوب واقع شد.(ای صار مغلوباً بکثرة العدو) [۶]

قبل از اتفاق کربلا
در روایتی از امام باقر(ع) اورده شده: روزه در عاشورا پیش از واجب شدن روزه ماه رمضان معمول بوده، البته بعد از آن سوراخ گردیده است.[۷]

اهل سنت روز عاشورا را سالگرد روزی می دانند که حضرت موسی(ع) دریای سرخ را شکافت و به یاور پیروانش از آن گذر کرد و این روز را گرامی داشته و روزه دریافت کردن درین روز را مستحب می دانند.[۸]

روز عاشورا بعد از حادثه کربلا
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: اتفاق کربلا و روز عاشورا (اتفاق ها)
اتفاق کربلا در آدینه دهم مُحَرَّم سال ۶۱ قمری صورت اعطا کرد.[۹][یادداشت ۲] درین حادثه، بین سپاه امام حسین(ع) و یزید بن معاویه مبارزه درگرفت که از صبح روز عاشورا تا بعدازظهر طولانی شد و در آن امام حسین(ع) و کلیه یارانش به جز امام سجاد(ع) به شهید شدن رسیدند.[۱۱] در بعد از ظهر روز عاشورا و بعداز شهیدشدن امام حسین و یارانش، لشکر قدمت بن سعد به چادر‌های اهل بیت امام حسین یورش بردند و به غارت و حریق زدن چادر‌ها پرداخته و همگی زنان و خردسال ها را به اسارت گرفتند و لاشه شهدا را نیز پایین سم اسبان لگدکوب کردند.[۱۲]

بنی‏‌امیه بعداز حادثه کربلا با اقداماتی مانند ذخیره آذوقه 1‌سال خویش، شادباش و تبریک اعلام کردن و خرقه‌های تازه پوشیدن و روزه تصاحب کردن، روز عاشورا را خوش یمن شمردند[۱۳] چنانکه در زیارت عاشورا آمده میباشد: «هذا یومٌ تَبَرَّکت ‏بِهِ بَنُوأُمَیةَ؛ این روزی میباشد که بنی‌امیه آن را خوش یمن می‌دانستند».[۱۴]

امامان شیعه از روزه روز عاشورا نهی کرده‌اند و در بعضی موردها گفته‌اند که در روز عاشورا تا مجاورت غروب چیزی نخورید و نیاشامید؛ ولی مجاورت غروب چیزی بخورید تا روزه اصطلاحی نباشد.[۱۵]

روز عاشورا
این نوشتار دربارهٔ روز عاشورا در بینش شیعه میباشد. برای تفصیل اتفاق ها این روز، روز عاشورا (اتفاق ها) را ملاحظه مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کنید.
عاشورا، روز دهم از ماه محرّم. عنایت این روز برای شیعه ها به‌استدلال حادثه کربلا در روز ۱۰ محرم سال ۶۱ قمری میباشد. امام حسین(ع) در روز عاشورا به یاور یارانش در کربلا در پیکار با سپاه کوفه به فرماندهی قدمت بن سعد به شهیدشدن رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد رسید.

شیعه‌ها کلیه‌ساله با استارت ماه محرم سوگواری می‌نمایند. مراسم سوگواری در بیشتر بخش ها تا روزهای ۱۱ و ۱۲ محرم و در برخی بخشها تا نقطه نهایی ماه صفر ادامه مییابد. نقط ی اوج این سوگواری‌ها در روز عاشوراست. این روز در روزنگار قانونی کشور ایران، عراق، افغانستان، پاکستان و هند، تعطیل آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.

مضمون‌ لغوی
عاشور، عاشورا و عاشوراء، سازه به عهدوپیمان دارای شهرت علمای لغت، دهم محرم را گویند و آن روزی میباشد که حسین بن علی(ع) شهید شد.[۱] در «جمهرة اللغة» آمده میباشد روز عاشورا بعداز اسلام بدین اسم خوانده گردیده و در نا‌آگاهی اینگونه نامی وجود نداشته میباشد.[۲] آورده شده برخی از کلمه و واژه‌شناسان، عاشورا را واژه و کلمه‌ای عبرانی و مُعَرَّب (عربی گردیده) واژه و کلمه عاشور دانسته‌اند.[۳] عاشورا در لهجه عبری برای نامیدن روز دهم ماه تشری یا این که تیشری (ماه یهودی) به عمل می‌رود.[۴][یادداشت ۱] امام عسکری(ع) در توقیعی که برای وکیلش قاسم بن علاء نوشته میباشد دعایی را برای روز سوم شعبان پیشنهاد کرده و در نقطه پايان واپسین دعای امام حسین(ع) را در روز عاشورا نقل کرده و از عاشورا تحت عنوان «یوم کُوثِرَ» خاطر نموده است. علامه مجلسی در بحارالانوار کُوثِر را فعل مجهول دانسته یعنی روزی که به واسطه کثرت معاند امام حسین(ع) مغلوب واقع شد.(ای صار مغلوباً بکثرة العدو) [۶]

قبل از اتفاق کربلا
در روایتی از امام باقر(ع) اورده شده: روزه در عاشورا پیش از واجب شدن روزه ماه رمضان معمول بوده، البته بعد از آن سوراخ گردیده است.[۷]

اهل سنت روز عاشورا را سالگرد روزی می دانند که حضرت موسی(ع) دریای سرخ را شکافت و به یاور پیروانش از آن گذر کرد و این روز را گرامی داشته و روزه دریافت کردن درین روز را مستحب می دانند.[۸]

روز عاشورا بعد از حادثه کربلا
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: اتفاق کربلا و روز عاشورا (اتفاق ها)
اتفاق کربلا در آدینه دهم مُحَرَّم سال ۶۱ قمری صورت اعطا کرد.[۹][یادداشت ۲] درین حادثه، بین سپاه امام حسین(ع) و یزید بن معاویه مبارزه درگرفت که از صبح روز عاشورا تا بعدازظهر طولانی شد و در آن امام حسین(ع) و کلیه یارانش به جز امام سجاد(ع) به شهید شدن رسیدند.[۱۱] در بعد از ظهر روز عاشورا و بعداز شهیدشدن امام حسین و یارانش، لشکر قدمت بن سعد به چادر‌های اهل بیت امام حسین یورش بردند و به غارت و حریق زدن چادر‌ها پرداخته و همگی زنان و خردسال ها را به اسارت گرفتند و لاشه شهدا را نیز پایین سم اسبان لگدکوب کردند.[۱۲]

بنی‏‌امیه بعداز حادثه کربلا با اقداماتی مانند ذخیره آذوقه 1‌سال خویش، شادباش و تبریک اعلام کردن و خرقه‌های تازه پوشیدن و روزه تصاحب کردن، روز عاشورا را خوش یمن شمردند[۱۳] چنانکه در زیارت عاشورا آمده میباشد: «هذا یومٌ تَبَرَّکت ‏بِهِ بَنُوأُمَیةَ؛ این روزی میباشد که بنی‌امیه آن را خوش یمن می‌دانستند».[۱۴]

امامان شیعه از روزه روز عاشورا نهی کرده‌اند و در بعضی موردها گفته‌اند که در روز عاشورا تا مجاورت غروب چیزی نخورید و نیاشامید؛ ولی مجاورت غروب چیزی بخورید تا روزه اصطلاحی نباشد.[۱۵]