همیاری با دیلمیان
رکن الدوله دیلمی (۳۲۸-۳۶۷ق/۹۴۰-۹۷۸م) به سبب ساز آنکه او دیلمیان را در نبرد با سامانیان کمک میکرد، نسبت به اعمالش دیدهپوشی داشت، البته زمانی که حسنویه با سَهْلانبنمُسافِر کارگزار آل بویه بر راز تصرّف جبال اختلاف پیدا کرد و اورا گرفتار تشکیل داد، رکنالدوله ناگزیر وزیر خویش ابوالفضلبنعمید را با سپاه بدان سوی ارسال کرد. البته آن وزیر در همدان مرد (۳۵۹ق/۹۰م) و پسرش ابوالفتحبنعمید در قبال ۰۰۰‘۵۰ دینار و تعداد اکثری دراز گوش و هدایای دیگر که بهای آحاد آن ها به ۰۰۰‘۱۰۰ دینار میرسید، با حسنویه صلح کرد و شغل گردآوریآوری مالیات را به او واگذاشت و نوعی استقلال مالی به وی اعطا مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرد (۳۶۰ق/۹۷۱م).[۲]
درگذشت
عضدالدوله دیلمی پسر رکنالدوله (۳۳۸-۳۷۲ق/۹۴۹-۹۸۲م) در عکس العمل با کردها سختگیر بود. او بعد از چیرگی بر پسرعموی خویش عزّالدوله بختیار، و نیز بعداز موفقیت بر حمدانیان و کردستان عراق (۳۶۸ق/۹۷۹م)، به تسخیر جبال جمهوری اسلامی ایران اراده کرد. حسنویه به طور طبیعیً میبایست از دیلمیان جبال و از آن گزاره بختیار پناه نماید، البته با زیرکی خاصی از دخالت بی واسطه دوری ورزید. در به عبارتی مجال، حسنویه در یکشنبه ۳ ربیع الاول ۳۶۹ق/۲۸ سپتامبر ۹۷۹م در قلعه سرماج رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد درگذشت.
مختصات
او امیری شکوهمند و نیک خلق و خوی و سیاستمدار بود و ملازمان خویش را از دستبرد به اموال عموم گشوده میداشت. وی اثاری از خویش بر مکان بنیان که از آن پاراگراف مسجد جامع دینور آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.
فرزندان
وی ۷ فرزند داشت به نامهای ابوالعلاء، عبدالرزاق، ابوالنجم بدر، عاصم، ابوعدنان، بختیار و عبدالملک، از وی بعضی به عضدالدوله روی آوردند و برخی به برداردش فخرالدوله دیلمی حکمران جبال روی نهادند ولی از آن دربین فقط ابوالنجم بابا فرجامی نیک یافت.
همیاری با دیلمیان
رکن الدوله دیلمی (۳۲۸-۳۶۷ق/۹۴۰-۹۷۸م) به سبب ساز آنکه او دیلمیان را در نبرد با سامانیان کمک میکرد، نسبت به اعمالش دیدهپوشی داشت، البته زمانی که حسنویه با سَهْلانبنمُسافِر کارگزار آل بویه بر راز تصرّف جبال اختلاف پیدا کرد و اورا گرفتار تشکیل داد، رکنالدوله ناگزیر وزیر خویش ابوالفضلبنعمید را با سپاه بدان سوی ارسال کرد. البته آن وزیر در همدان مرد (۳۵۹ق/۹۰م) و پسرش ابوالفتحبنعمید در قبال ۰۰۰‘۵۰ دینار و تعداد اکثری دراز گوش و هدایای دیگر که بهای آحاد آن ها به ۰۰۰‘۱۰۰ دینار میرسید، با حسنویه صلح کرد و شغل گردآوریآوری مالیات را به او واگذاشت و نوعی استقلال مالی به وی اعطا مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرد (۳۶۰ق/۹۷۱م).[۲]
درگذشت
عضدالدوله دیلمی پسر رکنالدوله (۳۳۸-۳۷۲ق/۹۴۹-۹۸۲م) در عکس العمل با کردها سختگیر بود. او بعد از چیرگی بر پسرعموی خویش عزّالدوله بختیار، و نیز بعداز موفقیت بر حمدانیان و کردستان عراق (۳۶۸ق/۹۷۹م)، به تسخیر جبال جمهوری اسلامی ایران اراده کرد. حسنویه به طور طبیعیً میبایست از دیلمیان جبال و از آن گزاره بختیار پناه نماید، البته با زیرکی خاصی از دخالت بی واسطه دوری ورزید. در به عبارتی مجال، حسنویه در یکشنبه ۳ ربیع الاول ۳۶۹ق/۲۸ سپتامبر ۹۷۹م در قلعه سرماج رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد درگذشت.
مختصات
او امیری شکوهمند و نیک خلق و خوی و سیاستمدار بود و ملازمان خویش را از دستبرد به اموال عموم گشوده میداشت. وی اثاری از خویش بر مکان بنیان که از آن پاراگراف مسجد جامع دینور آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.
فرزندان
وی ۷ فرزند داشت به نامهای ابوالعلاء، عبدالرزاق، ابوالنجم بدر، عاصم، ابوعدنان، بختیار و عبدالملک، از وی بعضی به عضدالدوله روی آوردند و برخی به برداردش فخرالدوله دیلمی حکمران جبال روی نهادند ولی از آن دربین فقط ابوالنجم بابا فرجامی نیک یافت.
نقش انتخاب مسجد مناسب در برگزاری یک مراسم ترحیم آرام و منظم